Szanowny Panie Ministrze! Ustawa z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych
Szanowny Panie Ministrze! Ustawa z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (DzU nr 28, poz. 169), obowiązująca do chwili obecnej, wprowadza kategoryczny zakaz dzielenia gruntów wspólnot gruntowych z wyjątkiem możliwości wydzielenia udziału na rzecz państwa. Przewiduje również możliwość podziału wspólnot tylko w razie objęcia jej gruntów scaleniem i to za zgodą większości osób uprawnionych do udziału w tej wspólnocie (art. 30 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu gruntów). Ustawa wyłącza jedynie pewne obszary gruntów jako nie stanowiące wspólnot gruntowych, choćby miały one taki charakter (art. 3). Uznaje ona, że nie zalicza się do wspólnot gruntowych nieruchomości, jeżeli one prawnie lub faktycznie przekazane są na cele publiczne lub społeczne do końca 1962 r., a gdy chodzi o lasy i grunty leśne - do dnia 30 września 1960 r.
Aktualnie na terenie kraju jest 5827 obiektów uznanych za wspólnoty gruntowe o ogólnej powierzchni około 128 tys. ha, w tym 2751 wspólnot gruntowych rolnych o ogólnej powierzchni około 60 tys. ha, 1439 wspólnot gruntowych leśnych o ogólnej powierzchni około 60 tys. ha, 70 wspólnot wodnych o ogólnej powierzchni 500 ha i 1172 innych wspólnot o ogólnej powierzchni 8 tys. ha.
Zamknięcie ksiąg wieczystych przez ustawę spowodowało między innymi brak możliwości pozyskania przez kupno na drodze cywilnej gruntów marginalnych kl. VI i VIz pod zalesienie.
Przyjęty przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej ˝Raport o stanie lasów˝ mówi o konieczności zmiany kategorii użytkowania ww. gruntów z rolnych na leśne, stąd też wynika potrzeba nowelizacji ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych.
Wobec powyższego pragnę zapytać pana ministra: Czy rząd zamierza wystąpić z nowelizacją ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, jeśli tak, to jakie główne założenie przyjmie rząd do nowelizacji tej ustawy i w jakim terminie?
Poseł Stanisław Pawlak
Włocławek, dnia 27 lutego 1998 r.