Ustawą z dnia 27 sierpnia 1997 r. o zmianie ustawy o ochronie i kształtowaniu
Ustawą z dnia 27 sierpnia 1997 r. o zmianie ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska oraz o zmianie niektórych innych ustaw (DzU nr 133, poz. 885) wprowadzono zmiany do ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym.
Zmiany dotyczyły wprowadzenia obowiązku korzystania z ocen sporządzanych przez biegłych z listy ministra ochrony środowiska, zasobów naturalnych i leśnictwa. Istotna dla gmin jest zmiana w art. 10 ust. 2, który w obecnie obowiązującym brzmieniu nakazuje dołączanie do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego prognozy skutków wpływu ustaleń planu na środowisko przyrodnicze sporządzonej przez ww. biegłego z listy ministra ochrony środowiska, zasobów naturalnych i leśnictwa. W praktyce osób posiadających uprawnienia urbanistyczne, będących biegłymi z listy ww. ministra, jest niewiele. W związku z tym termin opracowania zmian i planów ulegnie przesunięciu i wydłużeniu. Dla prawidłowego wykonywania przez samorządy zadań wynikających między innymi z ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym często występuje konieczność wnoszenia niezbędnych zmian do planów miejscowych, np. przy tworzeniu terenów budownictwa mieszkaniowego, letniskowego czy też terenów umożliwiających działalność gospodarczą, co ma jednocześnie znaczenie dla tworzenia przez samorządy stanowisk i miejsc pracy.
Wprowadzony zapis ustawowy doprowadzi do spowolnienia prac nad zmianami miejscowych planów oraz utrudni bądź nawet uniemożliwi podjęcie działań prowadzonych przez samorządy w celu tworzenia miejsc pracy, szczególnie w aktualnej sytuacji społeczno-gospodarczej.
Jednocześnie chciałbym zwrócić uwagę na zapis art. 14 omawianej ustawy, z którego wynika obowiązek ponoszenia kosztów sporządzania zmian i planów miejscowych przez gminy. W sytuacji, w której w wielu budżetach gminnych brakuje środków na realizację podstawowych zadań, ponoszenie kosztów z tytułu opracowań i zmian wnoszonych przez osoby prywatne, w szczególności dotyczących obiektów letniskowych, powoduje niechęć gmin do takich zmian oraz to, że gminy przystępują do sporządzania planów dopiero po znalezieniu środków na pokrycie kosztów.
Pytanie: Czy w związku z powyższymi uwagami nie powinien być wprowadzony zapis ustawowy zezwalający gminom na możliwość częściowego obciążania kosztami osób występujących o zmiany w planie, głównie dotyczące terenów rekreacyjnych, oraz czy nie można byłoby zmienić zapisu w art. 10 ust. 2 ustawy, wprowadzając obowiązek sporządzania prognozy również przez inne osoby posiadające uprawnienia, np. biegłych z list sądowych?
Poseł Ryszard Brejza
Bydgoszcz, dnia 25 lutego 1998 r.