Obliczone zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 25 listopada 1997 r. koszty centralnego
Obliczone zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 25 listopada 1997 r. koszty centralnego ogrzewania mieszkań w wiejskich ośrodkach zdrowia spowodowały wzrost kosztów utrzymania tych mieszkań do poziomu nierzadko przekraczającego wysokość wynagrodzeń najemców. Podjęte przez rząd działania osłonowe w związku z podwyżką cen energii w żaden sposób nie zmniejszają spowodowanych uwolnieniem cen energii cieplnej obciążeń lekarzy i farmeceutów wiejskich. Na przykład według obliczeń przyjęte przez rząd działania osłonowe dadzą ok. 40 zł na pracownika wobec wzrostu kosztów grzewczych o 640 zł na rodzinę (dane z rejonu mieleckiego w woj. rzeszowskim).
Zasygnalizowany problem dotyczy całej wiejskiej służby zdrowia w Polsce, w której występuje chroniczny brak środków nie tylko na modernizację, remonty kapitalne, ale i na remonty bieżące i sytuacje awaryjne, które w 30-letnich budynkach są na porządku dziennym, jeśli uwzględni się przestarzałe, a przede wszystkim zużyte urządzenia grzewcze i wodno-kanalizacyjne.
Energochłonne i nieekologiczne kotłownie, brak zabezpieczenia termoizolacyjnego, a także zmurszałe stolarki okienne powodują, że koszty ogrzewania wzrosły do sum horrendalnych. Na przykład w woj. rzeszowskim, w rejonie mieleckim, o ile poziom kosztów ogrzewania wynosi w mieście Mielec 1,8 zł/m2 powierzchni grzewczej mieszkania, to w sąsiednich gminach odpowiednio: Borowa- 19,52 zł/m2, Czerwin - 8,85 zł/m2, Gawłuszowice - 9,00 zł/m2, Górki - 8,71 zł/m2, Przecław - 7,21 zł/m2, Przemień - 6,44 zł/m2, Tuszów Narodowy - 4,53 zł/m2.
W tej sytuacji jedynie zabezpieczenie wystarczającej ilości środków z budżetu państwa może doprowadzić do dostosowania wiejskich obiektów służby zdrowia do obowiązujących standardów technicznych, pozwalających na zmniejszenie kosztów ogrzewania do racjonalnego poziomu. Obciążenie użytkowników niezbędnymi, koniecznymi do poniesienia kosztami ogrzewania byłoby wówczas zgodne z prawem oraz zasadami współżycia społecznego.
Utrzymanie obecnego stanu rzeczy grozi napięciami wśród pracowników wiejskiej służby zdrowia, sporem zbiorowym, a nawet obumieraniem tego jakże potrzebnego sektora opieki zdrowotnej w naszym kraju.
W związku z tym uprzejmie proszę o odpowiedź na następujące pytania:
1. Jakie działania podejmie rząd, aby opisane wyżej zagrożenia w wiejskiej służbie zdrowia oddalić?
2. Czy minister zdrowia i opieki społecznej wspólnie z ministrem spraw wewnętrznych i administracji podjęli działania, aby powstał program modernizacji bazy materialnej wiejskiej służby zdrowia?
3. Na jakie doraźne wsparcie mogą liczyć wiejscy lekarze i farmaceuci, zszokowani tak horrendalnym wzrostem kosztów utrzymania?
Poseł Wiesław Ciesielski
Warszawa, dnia 4 marca 1998 r.