Szanowny Panie Ministrze! Ustawa z dnia 26 sierpnia 1994 r. o regulacji rynku cukru
Szanowny Panie Ministrze! Ustawa z dnia 26 sierpnia 1994 r. o regulacji rynku cukru i przekształceniach własnościowych w przemyśle cukrowniczym (DzU nr 98, poz. 473) stworzyła podstawy nowych warunków działania przemysłu cukrowniczego. Zgodnie z tą ustawą minister rolnictwa i gospodarki żywnościowej zobowiązany jest do przygotowania następujących aktów wykonawczych:
1. Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie ustalenia kwot produkcji cukru, corocznie, w terminie do dnia 1 sierpnia roku poprzedzającego przyszłoroczną kampanię cukrowniczą.
2. Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie ustalenia dla producentów cukru minimalnej ceny zbytu cukru na rynku krajowym (corocznie).
3. Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie zasad stosowania dopłat do cukru wyeksportowanego w okresie od 1 października do 30 września następnego roku oraz określenia wysokości opłat przeznaczonych na dopłaty do eksportu cukru (corocznie).
Ponadto minister rolnictwa i gospodarki żywnościowej ustala corocznie spółkom cukrowym oraz producentom cukru pozostającym poza tymi spółkami limity określające:
a) maksymalną ilość cukru, jaka może być wyprodukowana w ramach kwoty A,
b) maksymalną ilość wyprodukowanego cukru w ramach kwoty A, która może być wprowadzona na rynek krajowy w ciągu kwartału,
c) maksymalną ilość cukru, jaka może być wyprodukowana w ramach kwoty B.
Dotychczasowa praktyka wskazuje na znaczne opóźnienia w wydawaniu powyższych aktów wykonawczych do tej ustawy. W konsekwencji uniemożliwia to dotrzymanie terminu określonego w art. 10 ust. 2 ustawy nałożonego na producentów cukru, aby w terminie do 31 sierpnia roku poprzedzającego zbiór buraka cukrowego ustalić minimalne ceny jego skupu. W tej sytuacji proszę o aktualną i szczegółową informację z realizacji ustawy o regulacji rynku cukru i przekształceniach własnościowych w przemyśle cukrowniczym z uwzględnieniem odpowiedzi na następujące pytania:
1. Dlaczego cukrownie dokonują obligatoryjnego procentowego podziału producentom buraków cukrowych dotychczasowej masy z kwoty A na kwotę: A - 80%, B - 10%, C - 10%? Taki podział powoduje, że uzyskana cena 1 tony buraków cukrowych jest niższa niż w roku ubiegłym. Niektóre cukrownie prowadzą kontraktacje w kwocie C2 o cenie niższej niż 50% ceny kwoty A. Zmiany te są narzucone rolnikom przez cukrownie w formie aneksów do zawartych wcześniej umów.
2. Czy cukrownie będą korzystały w 1998 r., i na jakich zasadach, z preferencyjnych kredytów skupowych?
3. Jak przebiega proces nabywania akcji spółek cukrowych przez uprawnionych plantatorów i pracowników?
4. Jakie są założenia zmiany w ustawie o regulacji rynku cukru i przekształceniach własnościowych w przemyśle cukrowniczym i kiedy nowelizacja trafi do Sejmu RP?
Poseł Stanisław Pawlak
Włocławek, dnia 11 marca 1998 r.