Uprzejmie informuję, iż nie jestem usatysfakcjonowany odpowiedzią pana ministra Jacka Taylora kierownika Urzędu ds.
Uprzejmie informuję, iż nie jestem usatysfakcjonowany odpowiedzią pana ministra Jacka Taylora kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 20 kwietnia br. Poza podaniem ogólnie znanych faktów dotyczących realizacji ustawy z 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej i osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i ZSRR minister Jacek Taylor, pisząc o przyczynach likwidacji stanowisk terenowych Departamentu Świadczeń za Prace Przymusowe stwierdza, iż zaprzestanie pracy stanowisk terenowych nie oznacza zmniejszenia przez Urząd tempa rozpatrywania wniosków o przyznanie uprawnienia do świadczenia pieniężnego, co nie odpowiada prawdzie.
Wojewódzkie zarządy Stowarzyszenia Polaków Poszkodowanych przez III Rzeszę informują mnie jako przewodniczącego Zarządu Głównego tegoż stowarzyszenia, że po zlikwidowaniu niektórych stanowisk terenowych Urzędu wydłuża się okres oczekiwania na decyzję z 8 do 10 czy nawet 12 miesięcy. Taka informacja rodzi wątpliwości, czy etaty zlikwidowanych stanowisk terenowych Urzędu zwiększyły siły i środki Departamentu Świadczeń za Prace Przymusowe, czy też etaty te zostały przeznaczone na realizację innych zadań Urzędu. Wobec tego rodzi się kolejne pytanie: Czy ewentualne przeznaczenie tych etatów na inne cele nie jest sprzeczne z Prawem budżetowym, które - w moim przekonaniu - wymaga wykorzystania etatów na ściśle określony w Prawie budżetowym cel?
Likwidacja stanowisk terenowych Urzędu wywarła wpływ m.in. w postaci wydłużenia okresu załatwiania spraw o świadczeniu pieniężnym natężając istniejący problem społeczno-prawny. Jest oczywiste, iż w sytuacji spraw załatwianych masowo nie uda się przestrzegać postanowienia K.p.a. określającego 2 miesiące jako najdłuższy okres załatwienia sprawy. Obywatele uprawnieni do otrzymania świadczenia pieniężnego na podstawie ustawy z 31 maja 1996 r. nie mogą i nie chcą zrozumieć, dlaczego, zważywszy na ich zaawansowany wiek, od złożenia wniosku muszą czekać na decyzję około roku i za ten okres nie otrzymują świadczenia, chociaż formalnie ustawa obowiązuje od 24 października 1996 r.
Biorąc powyższe pod uwagę uprzejmie proszę pana premiera o informację, jak - wobec likwidacji stanowisk terenowych Urzędu ds. Kombatantów - kierownik tego Urzędu zabezpieczy autentycznie sprawne przyznanie świadczeń dla osób poszkodowanych przez III Rzeszę i ZSRR.
Zarządy wojewódzkie Stowarzyszenia Polaków Poszkodowanych przez III Rzeszę śledzą przebieg realizacji ustawy z 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym. Pozwolę sobie powrócić do tej sprawy w III kwartale br.
Poseł Mirosław Podsiadło
Warszawa, dnia 15 czerwca 1998 r.