Od kilku lat środki finansowe przeznaczane na zaopatrzenie inwalidów w podstawowy sprzęt ortopedyczny, pomocniczy
Od kilku lat środki finansowe przeznaczane na zaopatrzenie inwalidów w podstawowy sprzęt ortopedyczny, pomocniczy i rehabilitacyjny nie wystarczają na realizację obowiązków wynikających z przepisów rozporządzenia ministra zdrowia i opieki społecznej. W woj. kieleckim sytuacja ta wymusza działania niezgodne z prawem. Poradnia Zaopatrzenia Ortopedycznego Przychodni Rehabilitacji Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Kielcach na własną rękę wprowadziła ograniczenia dotyczące wydawania sprzętu osobom uprawnionym, m.in. od dwóch lat nie są w pełni realizowane wnioski lekarskie na wózki inwalidzkie, inwalidzi otrzymujący protezy nóg nie otrzymują butów protezowych, nie są też zwracane koszty podróży inwalidom zgłaszającym się do miary lub po odbiór sprzętu. Od 1992 r. nie są realizowane wnioski na sprzęt rehabilitacyjny.
Mimo stosowanych tak drastycznych ograniczeń, przyznane środki pokrywają potrzeby tylko w 20%. Powoduje to narastające zadłużenie. Rok 1998 rozpoczęty został z deficytem w wysokości 1202 tys. zł w zakresie sprzętu ortopedycznego oraz 398 tys. zł w zakresie środków pomocniczych. Budżet na rok 1998 przewiduje na te cele kwotę jedynie 500 tys. zł, to jest znacznie mniej niż faktycznie wydatkowano w roku ubiegłym. Brak środków finansowych nie pozwala obecnie realizować w pełni wniosków nawet na protezy kończyn, aparaty ortopedyczne, gorsety i obuwie ortopedyczne.
Przedstawiając powyższy problem, uprzejmie proszę o udzielenie odpowiedzi na pytania:
1. Jakie działania doraźne będą podjęte dla rozwiązania dramatycznej sytuacji inwalidów korzystających z pomocy Poradni Zaopatrzenia Ortopedycznego Przychodni Rehabilitacji Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Kielcach?
2. Jakie działania długoterminowe będą podjęte dla systemowego rozwiązania problemu zaopatrzenia inwalidów w sprzęt ortopedyczny, pomocniczy i rehabilitacyjny?
Poseł Juliusz Braun
Warszawa, dnia 20 kwietnia 1998 r.