Dzieci i młodzież z głębokim upośledzeniem umysłowym oraz z innymi stopniami niesprawności intelektualnej, sprzężonej
Dzieci i młodzież z głębokim upośledzeniem umysłowym oraz z innymi stopniami niesprawności intelektualnej, sprzężonej z ciężkimi niepełnosprawnościami, chorobami i zaburzeniami, korzystają z kompleksowej opieki - rehabilitacji i edukacji w ośrodkach prowadzonych przez sprawdzone organizacje pozarządowe. Dzieci korzystających z takiej kompleksowej opieki jest w skali naszego kraju ok. 2000. Od 12 lat koszty programu pokrywa resort edukacji w ujednoliconej kwocie na jedno dziecko określonej przez MEN. Obecna stawka wynosi 450 zł miesięcznie (przyjęta w styczniu 1996 r.) i od ponad dwóch i pół roku nie jest waloryzowana. Sytuacja ta zagraża rozwojowi ośrodków zapewniających kompleksową rehabilitację i edukację, sprzyja też odpływowi wysoko wykwalifikowanych pracowników ze względu na niskie płace.
Pragnę zwrócić uwagę na to, że oferta w ośrodkach jest bardzo tania w porównaniu na przykład z nauczaniem indywidualnym dzieci i młodzieży głęboko upośledzonych, którego koszt wynosi ok. 1200 zł. Problem ten dotyczy dzieci, które nie otrzymują żadnej pomocy w placówkach oświatowych i opieki zdrowotnej lub pomoc ta jest wysoce niewystarczająca. Pomoc, którą dzieci uzyskują na przykład w ośrodkach Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym dotyczy zajęć prowadzonych 40 godzin w tygodniu, zapewniając ich transport i wyżywienie (za odpłatnością rodziców). Dzięki temu ich potrzeby są zaspokojone w wysokim stopniu, a rodzina uzyskuje odpowiednie wsparcie. Rodzice dzięki posyłaniu dzieci do ośrodka mogą podejmować pracę, uzyskują też poradnictwo na wysokim poziomie.
W związku z powyższym stawiam pytanie: Czy rewaloryzacja wysokości kwoty na kompleksową opiekę, rehabilitację i edukację na głęboko upośledzone dzieci może wejść w życie od 1 września 1998 r.?
Poseł Antoni Szymański
Warszawa, dnia 2 lipca 1998 r.