Śmiertelność okołourazowa oraz w innych stanach nagłego zagrożenia zdrowia lub życia jest w Polsce
Śmiertelność okołourazowa oraz w innych stanach nagłego zagrożenia zdrowia lub życia jest w Polsce ok. 4-krotnie wyższa niż przeciętna europejska. Jedną z podstawowych przyczyn tego stanu jest brak w polskim systemie ochrony zdrowia struktur organizacyjnych dla medycyny ratunkowej. Nie prowadzi się również w naszym kraju systematycznego nauczania przed- i podyplomowego z tego zakresu. W strukturach zachodnich tak właściwie pojęta medycyna ratunkowa uformowała się już przed ok. 20 laty. Zasadniczym elementem jej istnienia jest baza szpitalna pod postacią szpitalnych oddziałów ratunkowych. Oddziały te, różnych szczebli, w zależności od rangi szpitala, stanowią podstawę klinicznego istnienia i rozwoju specjalistów lekarzy i pielęgniarek z tego zakresu. Na szczeblach uniwersyteckich jej zapleczem naukowo-dydaktycznym są katedry medycyny ratunkowej.
Z chwilą wejścia Polski do struktur Unii Europejskiej będziemy musieli również spełnić warunek istnienia i funkcjonowania medycyny ratunkowej w naszym szpitalnictwie. Jest już ostatni moment, aby wobec powszechnej zgody i zrozumienia potrzeby restrukturyzacji polskiej służby zdrowia umieścić w niej struktury organizacyjne medycyny ratunkowej ze szczególnym zwróceniem uwagi na przekształcenie obecnych tzw. izb przyjęć szpitalnych w pełnoprofilowe szpitalne oddziały ratunkowe. Założenia organizacyjne dla tych oddziałów są opracowane i były już wielokrotnie prezentowane.
Po doświadczeniach z katastrofą powodzi w lipcu 1997 r. znacznie większe grono osób odpowiedzialnych za bezpieczeństwo naszych obywateli zdaje sobie sprawę z pilnej potrzeby utworzenia rządowego programu dla medycyny ratunkowej. W programie tym należną uwagę trzeba zwrócić na utworzenie w pełni funkcjonujących silnych ogniw ˝łańcucha przeżycia˝. Zasadniczym docelowym ogniwem tego łańcucha są szpitalne oddziały ratunkowe różnych szczebli. Winny być one tak przygotowane pod względem lokalowym, wyposażeniowym i personelowym, aby móc natychmiast udzielić kwalifikowanej pomocy medycznej na wypadek każdego nagłego zagrożenia zdrowia lub życia zgodnie z wymogami współczesnej wiedzy medycznej. Oddziały te winny być również elementami składowymi centralnych, regionalnych i lokalnych programów zabezpieczenia katastrofy wbudowanych w nową samorządową strukturę państwa - powiatową i wojewódzką.
Jak w nowej zreformowanej strukturze służby zdrowia Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej planuje rozwiązać problem medycyny ratunkowej?
Poseł Tadeusz Wrona
Warszawa, dnia 21 lipca 1998 r.