Panie Ministrze! W związku z pojawiającymi się ze strony młodzieży wątpliwościami co do sensu
Panie Ministrze! W związku z pojawiającymi się ze strony młodzieży wątpliwościami co do sensu dalszego istnienia ocen z zachowania i przedmiotów artystycznych, takich jak: wychowanie fizyczne, wychowanie muzyczne, wychowanie plastyczne, prace techniczno-praktyczne, zapytuję pana ministra, jakie jest stanowisko resortu, którym pan kieruje, w przedmiotowej sprawie?
Ocena z zachowania przez niektórych uważana jako niemoralna z punktu widzenia oceniania drugiego człowieka, jako element aparatu zeszłej dyktatury. Ocena ta nie może w pełni odzwierciedlać sytuacji danego ucznia, co więcej, bardzo często negatywne zachowanie uczniów wiąże się z ciężkimi frustracjami czy kłopotami, które nie powinny być rozpatrywane na forum publicznym. Zapewniam pana ministra, że mam do czynienia z takimi sytuacjami, nie jako pedagog, ale jako lekarz pediatra, kontaktujący się na co dzień z dziećmi dotkniętymi różnymi przypadłościami losowymi. Nie jest też tajemnicą, iż wielokrotnie ciała pedagogiczne nie przestrzegają procedur związanych z wystawianiem ocen z zachowania, a w szczególności zasady, iż oceny z przedmiotu nie mogą mieć wpływu na ocenę za sprawowanie. W szkołach powstają dziwaczne skale, według których uczniowie są ˝punktowani˝. Niestety władze oświatowe nie są w stanie zapanować nad tym żywiołem twórczym, z jakim mamy do czynienia w przypadku wystawiania ocen z zachowania. Być może się mylę?
W przypadku ocen z przedmiotów artystycznych mamy do czynienia z sytuacją, gdzie ocena często uwarunkowana jest talentem danego ucznia. Każdy z nich posiada indywidualne zdolności i cechy, i nie można karać nikogo za ich nieposiadanie. Każdy z przedmiotów artystycznych pomaga w wyrabianiu umiejętności przydatnych w codziennym życiu, które nie powinny być oceniane. W takim przypadku ocenę powinno się zastąpić słowem ˝zaliczam˝.
Proszę pana ministra o odpowiedź na pytania:
1. Jakie w kwestiach wymienionych przeze mnie jest stanowisko resortu edukacji?
2. Czy w obliczu nowelizacji ustawy o systemie oświaty ministerstwo edukacji zamierza wprowadzić zmiany w poruszonych kwestiach? Jeśli nie, to czy kiedykolwiek to nastąpi?
Pragnę przypomnieć, że potrzebę wprowadzenia takich rozwiązań wyrażają środowiska młodzieży szkolnej. Stanowisko posłów Sejmu Dzieci i Młodzieży IV i V kadencji jest tu najbardziej wyraziste.
Poseł Maria Gajecka-Bożek
Zawiercie, dnia 20 lipca 1998 r.