W ostatnim okresie w mediach podnoszony jest problem dotyczący zabezpieczenia odpowiedniej ilości krwi potrzebnej
W ostatnim okresie w mediach podnoszony jest problem dotyczący zabezpieczenia odpowiedniej ilości krwi potrzebnej dla celów leczniczych. W przedkładanych przez prasę, radio i telewizję informacji wynika, że rezerwa zasobów krwi, niezbędna dla odpowiedniego zabezpieczenia zabiegów leczniczych w polskich szpitalach i ośrodkach zdrowia oraz niezbędna na wypadek wyjątkowych okoliczności, np. katastrof, powodująca użycie dodatkowych zasobów krwi, jest niewystarczająca. Ten fakt musi niepokoić opinię publiczną! Powszechnie bowiem wiadomo, że do 1989 r. w Polsce istniał dobrze zorganizowany, sponsorowany przez państwo, system pozyskiwania zasobów krwi. Społeczni dawcy krwi, którzy w ramach PCK oddawali systematycznie krew na potrzeby szpitalnictwa, mieli w zamian zapewnione odpowiednie zwolnienie z pracy w danych zakładach pracy oraz świadczenia o charakterze rekompensacyjno-materialnym. Powyższy system zapewniał odpowiednie rezerwy krwi, mimo niedoinwestowanego sytemu przechowywania tej niezbędnej dla życia wielu osób materii.
Po zmianach ustrojowych dokonanych w 1989 r. również zmienił się system poboru i przechowywania zasobów krwi. Utworzono nowoczesne ˝banki˝ przechowywania krwi, ale zainteresowane osoby, które do tej pory za oddaną honorowo krew otrzymywały odpowiednie rekompensaty (np. pomoc materialną, zwolnienia z pracy w dniu oddania krwi, pomoc w pozyskaniu leków), dzisiaj wiele z tych przywilejów utraciły. Taka sytuacja spowodowała określone perturbacje z zabezpieczeniem odpowiednich rezerw zasobów krwi dla celów leczniczych. Krwi często brakuje na zabezpieczenie rutynowych działań leczniczych szpitali, np. na przeprowadzenie niezbędnych operacji i zabiegów. Krytyczna sytuacja może nastąpić w momentach masowych katastrof lub nieoczekiwanych wypadków. Jak do tej pory w Polsce nie wymyślono zastępczego skutecznego systemu pobierania i zabepieczenia odpowiedniej ilości niezbędnej dla celów leczniczych zasobów krwi. Taka sytuacja musi niepokoić potencjalnych biorców krwi i osoby odpowiedzialne za sprawne funkcjonowanie polskiego lecznictwa.
Ten stan rzeczy niepokoi również nas, zatem prosimy o odpowiedź na następujące pytania:
1. Czy minister zdrowia podziela pogląd o zagrożeniu, niewydolności polskiego systemu tworzącego odpowiednie zasoby i rezerwy krwi dla celów leczniczych?
2. Jakie działania prawne, organizacyjne i materialne przewiduje polski rząd dla realnego zabezpieczenia właściwych zasobów krwi niezbędnych na wypadek katastrof, masowych wypadków itd.?
3. Czy istnieje w Polsce system przechowywania krwi, transportowania i przemieszczania jej dla celów doraźnych i strategicznych w sytuacjach niezbędnych dla tego celu?
Posłowie Marek Dyduch
i Krystyna Herman
Wałbrzych, dnia 2 września 1998 r.