Obowiązujące w sprawie opodatkowania gruntów przepisy ustawy z dnia 4 lipca 1996 r. o
Obowiązujące w sprawie opodatkowania gruntów przepisy ustawy z dnia 4 lipca 1996 r. o zmianie ustaw o podatku rolnym o lasach, o podatkach i opłatach lokalnych oraz o ochronie przyrody kwalifikują grunty dla celów podatku rolnego, jeżeli ich powierzchnia przekracza 1 ha. Grunty o powierzchni mniejszej niż 1 ha, niezależnie od formy zagospodarowania i klasy bonitacyjnej, podlegają zgodnie z ustawą z dnia 12.01.1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Praktyka wykazuje, że wymiar podatku od nieruchomości znacznie przewyższa wymiar podatku rolnego za zbliżoną powierzchniowo i jakościowo, nieraz usytuowaną w pobliżu działkę. Ze spraw interwencyjnych zgłaszanych w moim biurze poselskim wynika, że odczucia społeczne z tym związane są bardzo negatywne.
Powyższa sytuacja rodzi ponadto wśród zainteresowanych chęć obchodzenia przepisów prawa poprzez m.in. zawieranie fikcyjnych umów cywilnoprawnych w celu osiągnięcia powierzchni odpowiadającej wymogom gospodarstwa rolnego.
Czy pan minister mógłby rozważyć możliwość opracowania takich rozwiązań legislacyjnych przy definiowaniu pojęcia ˝gospodarstwo rolne˝ dla celów podatkowych, aby powierzchnia gruntu nie była wyłącznym kryterium? Sposób użytkowania winien być jak sądzę równie znaczącym czynnikiem definiującym to pojęcie. Ponadto, czy pan minister widziałby potrzebę dodatkowego zróżnicowania stawek określonych ustawowo dla podatku od nieruchomości? Stawka przewidziana dla gruntów będących użytkami rolnymi, nie wchodzących w skład gospodarstw rolnych, jest wprawdzie porównywana ze stawką podatku rolnego, lecz uważam, że powinny być zróżnicowane stawki za pozostałe grunty. Widzę potrzebę obniżenia stawki za nieużytki i inne grunty nie mogące być efektywnie wykorzystywane rolniczo lub gospodarczo.
Poseł Tadeusz Wrona
Częstochowa, dnia 12 października 1998 r.