Proces przekształceń własnościowych przemysłu cukrowniczego wzbudza zrozumiałe zainteresowanie mieszkańców Ziemi Sandomierskiej. Słynie ona z
Proces przekształceń własnościowych przemysłu cukrowniczego wzbudza zrozumiałe zainteresowanie mieszkańców Ziemi Sandomierskiej. Słynie ona z ziem pszenno-buraczanych. Pracuje tu Cukrownia Włostów SA. Z prowadzonych w tym środowisku rozmów poselskich wnoszę, że przebieg przekształceń własnościowych wzbudza uwagi. Sugeruje się w nich, że powołane cztery holdingi nie wypełniły i nie wypełniają swoich zadań. Krytyczne uwagi wzbudza wydłużenie procesu prywatyzacji Cukrowni Włostów. Gdyby zakończył się w sierpniu 1997 r., a nie we wrześniu 1998 r., jego koszty byłyby znacznie niższe. Koncepcja tworzenia grup kapitałowych przez same cukrownie ma obecnie poparcie holdingów, ale nie zyskuje poparcia ministra skarbu państwa. Warszawska Grupa Konsultingowa, wybrana na doradcę do prywatyzacji, materiały miała już w listopadzie 1997 r., a mimo to mamy tu do czynienia z opóźnieniem działań, co jest trudne do zaaprobowania w sytuacji krytycznej sytuacji w przemyśle cukrowniczym, gdzie 1/4 branży nie ma pokrycia w majątku. Problem pakietów osłonowych nie został rozwiązany w momencie powoływania hodingów, a przy prywatyzacji spółek cukrowych będzie trudny do wynegocjowania. Proces wnoszenia cukrowni do spółek jest rozwleczony bez żadnego uzasadnienia przez to, że minister skarbu państwa nie podjął decyzji w dwóch sprawach - Cukrowni Szczecin i Pelplin, a tymczasem cały przemysł cukrowniczy oczekiwał na spełnienie zapisu ustawy cukrowej, aby mógł rozpocząć procesy przygotowawcze do wydania akcji dla pracowników i plantatorów - spowodowało to opóźnienie procesu o rok. Ustalenie cen minimalnych na cukier z jednoczesnym ustaleniem limitów produkcji cukru, przy braku właściwej polityki wobec rolnictwa i rolników, spowodowało, że ciężar napięcia społecznego został przez rząd RP przerzucony na zarządy cukrowni. Konflikty polityczne powodują wymuszanie coraz to wyższych cen na skup buraków, gdy tymczasem rząd nie uwzględnia postulatów gremiów cukrowniczych co do wysokości faktycznie ponoszonych kosztów, a tym samym ustalenia odpowiednich cen minimalnych na cukier. Wprowadzona w życie ustawa cukrowa nie miała rozporządzeń wykonawczych, a przy tym brak było osłony rynku wewnętrznego przed importem cukru.
W związku z tym zapytuję:
1. Jaki jest stosunek pana ministra do podnoszonych uwag?
2. Jakie działania zamierza podjąć rząd, aby uzdrowić proces przekształceń własnościowych w przemyśle cukrowniczym?
3. Kiedy wydane zostaną niezbędne akty wykonawcze i podjęte stosowne decyzje ministerialne, niezbędne do właściwego przebiegu procesu przekształceń?
Poseł Jerzy Jaskiernia
Sandomierz, dnia 28 października 1998 r.