Stołeczne Centrum Akupunktury mieszczące się w Warszawie przy ul. Winnickiej 10 powstało w 1988
Stołeczne Centrum Akupunktury mieszczące się w Warszawie przy ul. Winnickiej 10 powstało w 1988 r. jako kontynuacja działającej od 1979 r. poradni leczenia akupunkturą. Działalność centrum dotychczas związana była strukturalnie i administracyjnie z Wojewódzkim Zespołem Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej Chorób Płuc i Gruźlicy z siedzibą dyrekcji w Otwocku.
W związku z przemianami poprzedzającymi reformę opieki zdrowotnej Wojewódzki Zespół Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej Chorób Płuc i Gruźlicy uzyskał samodzielność prawną. Wyłączono jednak z jego struktury Stołeczne Centrum Akupunktury. Pracownicy centrum wystąpili 14 lipca 1998 r. o usamodzielnienie Stołecznego Centrum Akupunktury jako publicznego zakładu opieki zdrowotnej. 17 lipca br. dyrektor Wydziału Zdrowia Urzędu Wojewódzkiego poinformowała kierownika centrum, że nie widzi konieczności usamodzielnienia tej placówki. Ogłoszono przetarg na dzierżawę budynku mieszczącego centrum, a pracownicy otrzymali wypowiedzenia umów o pracę. Z dniem 1 stycznia 1999 r. przestanie istnieć jedyna w Polsce placówka tego typu, przeszkolony personel zostanie rozproszony i zniszczona zostanie istniejąca baza usługowa do leczenia pacjentów oraz baza szkoleniowa. Eliminuje się w ten sposób skuteczną i tanią metodę leczenia, dającą szansę ogromnej ilości ludzi cierpiących na różne schorzenia na leczenie przynoszące znaczną poprawę stanu zdrowia, gdy środki farmakologiczne nie dają efektów.
Proszę pana ministra o wyjaśnienie, dlaczego reformując system opieki zdrowotnej, której celem jest usprawnienie udzielania usług medycznych, prowadzi do likwidacji placówki o tak dużym dorobku w leczeniu chorych i kształceniu kadr medycznych, jaką jest Stołeczne Centrum Akupunktury? Z jakiego powodu Centrum Akupunktury nie może zostać usamodzielnione i dlaczego nie ma dla niego miejsca w nowej strukturze systemu opieki zdrowotnej?
Poseł Joanna Fabisiak
Warszawa, dnia 22 października 1998 r.