Palącym problemem jest powstanie jednolitej nowoczesnej ustawy o ratownictwie medycznym, która kompleksowo regulowałaby zadania,
Palącym problemem jest powstanie jednolitej nowoczesnej ustawy o ratownictwie medycznym, która kompleksowo regulowałaby zadania, organizację i finansowanie całego Systemu Ratownictwa Medycznego w Polsce.
Obecnie struktura pogotowia ratunkowego jest niejednorodna, w wielu województwach funkcjonują działy pomocy doraźnej stanowiące część ZOZ - brak jest jednej osoby, która sprawowałaby nadzór i koordynowała działalność tak newralgicznej części systemu ochrony zdrowia. Istnieją duże dysproporcje pomiędzy województwami tak jeśli chodzi o ilość zespołów pogotowia ratunkowego, jak też ich wyposażenie i wyszkolenie.
Konieczne staje się wprowadzenie standardów postępowania wyposażenia, oznakowania i powiadamiania, co ma w pierwszym rzędzie doprowadzić do podniesienia jakości świadczonych usług.
Ujednolicone standardy wyposażenia i wyszkolenia powinny dotyczyć także niepublicznych zakładów opieki zdrowotnej świadczących usługi z zakresu ratownictwa medycznego.
W ustawie powinien znaleźć się zapis, że: ˝pogotowie ratunkowe będzie instytucją państwową, co przesądza o sposobie jego finansowania. Będzie bowiem finansowane z budżetu państwa, a w przyszłości współfinansowane przez regionalne kasy powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego.
W ustawie tej Ministerstwwo Zdrowia i Opieki Społecznej powinno określić zasady współdziałania innych podmiotów wchodzących w system ratownictwa, jak Straż Pożarna, GOPR, PCK, WOPR, Policja.
Współdziałania to jest i będzie konieczne w sytuacjach katastrof i innych zdarzeń masowych.
Ustawa musi określić strukturę organizacyjną publicznego Pogotowia Ratunkowego. Zakłada się, że podstawową jednostką organizacyjną będzie wojewódzka stacja Pogotowia Ratunkowego, której obszar działania będzie odpowiadał podziałowi administracyjnemu kraju.
Wojewódzka stacja Pogotowia Ratunkowego będzie mogła tworzyć rejonowe stacje Pogotowia Ratunkowego i (lub) filie stacji wojewódzkich.
Powinny powstać szczegółowe zasady organizacji i standardów wyposażenia i wyszkolenia, które byłyby zawarte w statucie wojewódzkiej stacji Pogotowia Ratunkowego.
Organem opiniodawczo-doradczym ministra zdrowia i opieki społecznej w sprawie publicznego Pogotowia Ratunkowego oraz innych form ratownictwa medycznego powinna być Krajowa Rada Ratownictwa Medycznego złożona z przedstawicieli nauk medycznych odpowiednich resortów i praktyków.
Powinny powstać jednolite przepisy prawne podejmujące sprawy transportu sanitarnego. W sytuacji powszechnego nadużywania usług pogotowia ratunkowego, które często wynikają z ugruntowanego latami przyzwyczajenia, konieczne jest określenie podstawowych jego zadań.
Jednocześnie zdając sobie sprawę z różnego rodzaju uwarunkowań lokalnych pozostawić należy możliwość wpływania na kształt pomocy doraźnej wojewodom, burmistrzom lub wójtom (po zasięgnięciu opinii odpowiednich fachowców w tej dziedzinie). Konieczne zatem jest stworzenie jednego koordynatora w ciągle zmieniającej się grupie pracowników pomocy doraźnej.
W świetle powyższego uprzejmie proszę pana ministra o udzielenie odpowiedzi, czy resort kierowany przez pana podejmie w najbliższym czasie stosowną inicjatywę ustawodawczą dotyczącą tej złożonej problematyki pod roboczym tytułem ˝system ratownictwa medycznego˝?
Poseł Kazimierz Sas
Warszawa, dnia 4 listopada 1998 r.