Szanowny Panie Premierze! W ustawie o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej
Szanowny Panie Premierze! W ustawie o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej w związku z reformą ustrojową państwa znalazły się przepisy nowelizujące ustawę o kinematografii. Przepisy te nie były uwzględnione w projekcie rządowym i w związku z tym nie były przedmiotem prac Komisji Kultury i Środków Przekazu. W toku prac Komisji Nadzwyczajnej zostały zgłoszone z inicjatywy przedstawicieli rządu i w efekcie znalazły się w końcowym sprawozdaniu tej komisji.
Zgodnie z nowym brzmieniem ustawy o kinematografii, rozpowszechnianie filmów uznane zostało za zadanie samorządu terytorialnego. Tym samym ograniczone zostały kompetencje państwowych instytucji filmowych, których organem założycielskim jest Komitet Kinematografii. Zgodnie ze statutem większość tych instytucji miała zagwarantowaną możliwość podejmowania działalności w różnych dziedzinach związanych z kinematografią, a więc m.in. zarówno z produkcją, jak i rozpowszechnianiem filmów. Instytucje filmowe stanowią samodzielne podmioty posiadające własny majątek. Dostosowanie do regulacji prawnych wchodzących w życie z dniem 1 stycznia 1999 r. wymaga więc dokonania podziału tych instytucji i zadysponowania majątkiem na rzecz nowo tworzonych podmiotów. Ustawa kompetencyjna nie określa jednak w jaki sposób instytucje filmowe mają dostosować swoją działalność do nowej sytuacji.
W obecnej sytuacji prawnej jednostka samorządu terytorialnego może działalność w zakresie rozpowszechniania filmów prowadzić w formie samorządowej instytucji kultury na podstawie ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, albo w innej formie na podstawie przepisów o działalności gospodarczej. Działalność ta jest prowadzona również przez prywatne podmioty działające na podstawie przepisów o działalności gospodarczej. Od dnia 1 stycznia 1999 r. powstaje oprócz tego obowiązek przejęcia przez samorządy państwowych instytucji filmowych w części związanej z rozpowszechnianiem, a tym samym prowadzenia działalności w zakresie rozpowszechniania filmów na podstawie odmiennych przepisów zawartych w ustawie o kinematografii.
Jak się wydaje, nieprzemyślana nowelizacja ustawy o kinematografii doprowadziła do mnożenia bytów ponad potrzebę i podporządkowania tej samej dziedziny aktywności samorządu terytorialnego trzem odmiennym regulacjom prawnym przewidującym m.in. odmienne reguły finansowania. Jednocześnie skomplikowany został proces restrukturyzacji instytucji filmowych, związany z przygotowywaną ustawą o kinematografii, bowiem instytucje przekazane samorządom nie będą podlegać przekształceniom dotyczącym instytucji państwowych.
Uprzejmie zapytuję:
Czy negatywne konsekwencje nowelizacji ustawy o kinematografii wprowadzonej ustawą kompetencyjną nie skłaniają rządu do przywrócenia poprzedniego brzmienia przepisów dotyczących instytucji filmowych?
Jakie działania - w przypadku pozostawienia obecnego brzmienia przepisów ustawy o kinematografii - będą podjęte dla realizacji obowiązku rozdzielenia instytucji filmowych na państwowe i samorządowe?
Jakie będą źródła finansowania procedury podziału instytucji filmowych?
Czy wydatki związane z prowadzeniem samorządowych instytucji filmowych zostały uwzględnione przy konstruowaniu dochodów samorządów wojewódzkich?
Poseł Juliusz Braun
Warszawa, dnia 9 listopada 1998 r.