Panie Premierze, 15 listopada 2006 r. skierowałem do Pana interpelację w wyżej wymienionych sprawach.
Panie Premierze, 15 listopada 2006 r. skierowałem do Pana interpelację w wyżej wymienionych sprawach. Odpowiedź z dnia 5 grudnia 2006 r. otrzymałem nie od Pana, lecz od kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. Wraz z odpowiedzią otrzymałem pismo z Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych skierowane do prezesa Zarządu Okręgowego ZKRP i BWP w Zielonej Górze pana Bolesława Wrońskiego. Znam treść tego pisma oraz obecne stanowisko Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.
Dodam, że to właśnie powyższe pismo zainspirowało mnie między innymi do wystąpienia z interpelacją właśnie do Pana Premiera. Dlatego otrzymana odpowiedź mnie nie zadawala. Przede wszystkim dlatego, że nie odpowiada mi osoba, do której kierowałem interpelację. Nie chodziło mi o stanowisko kierownika urzędu, lecz o stanowisko Pana Premiera w powyższej sprawie.
W mojej interpelacji były zawarte konkretne pytania, na które w piśmie urzędu ds. kombatantów nie znajduję odpowiedzi. Chodzi mi o konkretną odpowiedź, nie polityczne interpretacje. Czy wymienieni przeze mnie kombatanci będą mogli być mianowani na oficerskie stopnie wojskowe?
Panie Premierze, w kontekście powyższego ponawiam zadane przeze mnie w interpelacji z 15 listopada 2006 r. pytania:
1. Czemu służą tworzone podziały wśród kombatantów, członków związku? Tak naprawdę komu to przynosi satysfakcję?
2. Czy Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych ma prawo zmieniać ustawę sejmową, interpretować według własnego uznania?
3. Kiedy zwykli ludzie, uczestnicy II wojny światowej, dzisiaj już starsi ludzie, przestaną być przedmiotem gier politycznych?
4. Czy rzeczywiście stosowana prze urząd kombatantów polityka jest najlepszą drogą dochodzenia do prawdy historycznej?
Z poważaniem
Poseł Bogusław Wontor
Zielona Góra, dnia 16 stycznia 2007 r.