Ustawa z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do
Ustawa z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i ZSRR (Dz. U. 1996 Nr 87, poz. 395, z późn. zm.) określa warunki przyznawania świadczenia pieniężnego dla osób, które w okresie podlegania represjom określonym w tej ustawie były obywatelami polskimi i są nimi obecnie oraz posiadają stałe miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (art. 1 ust. 1 tej ustawy), przy czym zgodnie z art. 2 tej ustawy - przez represję rozumieć należy zarówno osadzenie w obozach pracy przymusowej w okresie wojny w latach 1939-1945 r. z przyczyn politycznych, narodowościowych, rasowych i religijnych (art. 2 pkt 1 tej ustawy), jak i deportację (wywiezienie) do pracy przymusowej na okres co najmniej 6 miesięcy z terytorium Państwa Polskiego, w jego granicach sprzed 1 września 1939 r. (art. 2 pkt 2 tej ustawy).
Zgodnie z regulacją art. 2 pkt 2 lit. a cyt. ustawy, nie stanowi represji niezwiązane z deportacją (wywiezieniem) przymusowe zatrudnienie w latach 1939-1945 r. obywatela polskiego (także małoletniego) w gospodarstwie rolnym osadnika niemieckiego położonym w miejscowości będącej dotychczasowym miejscem zamieszkania obywatela polskiego, znajdującym się na terytorium Państwa Polskiego w jego granicach sprzed 1 września 1939 r., a po tej dacie okupowanym przez III Rzeszę (vide uchwała SN z dnia 12 października 1998 r. syng. OPS 5/98 opubl. OSP 1998/12/R10).
W związku z powyższym, przymusowe zatrudnienie w latach 1939-1945 r. niezwiązane z deportacją (wywiezieniem) nie stanowi represji w rozumieniu art. 2 pkt 2 lit. a cyt. ustawy, co oznacza, iż osobom wykonującym pracę przymusową na terenie Generalnej Guberni w okresie 1939-1945 r. nie przysługuje świadczenie pieniężne regulowane przedmiotową ustawą.
Mając powyższe na uwadze, wątpliwości budzi okoliczność, czym różni się zakres przymusowego zatrudnienia w latach 1939-1945 r. obywatela polskiego w gospodarstwie rolnym na terenie Generalnej Guberni a w okolicach Szczecina, skutkująca tym, iż pierwszym nie przysługuje świadczenie, a drugim przysługuje.
Tym samym wnoszę o udzielenie odpowiedzi na pytanie: Czy istnieją realne możliwości do znowelizowania definicji legalnej represji (art. 2 ust. 2 lit. a cyt. ustawy) w kierunku przyznającym uprawnienia do przedmiotowego świadczenia pieniężnego obywatelom polskim przymusowo zatrudnionym w okresie 1939-1945 r. na wszelkim terytorium, tj. w wypadku pracy przymusowej niezwiązanej z deportacją (wywiezieniem)?
Z poważaniem
Poseł Michał Jach
Stargard Szczeciński, dnia 15 grudnia 2006 r.