Szanowna Pani Minister! Ustawa z dnia 28.08.1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz
Szanowna Pani Minister! Ustawa z dnia 28.08.1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (z późniejszymi poprawkami) w art. 4 pkt 2 umożliwia zaliczanie m.in. osób niesłyszących, które wymagają okresowej pomocy tłumaczy języka migowego, do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Zdarzają się częste przypadki, kiedy niektórzy lekarze orzecznicy ignorują tą ustawę, zaliczając głuchoniemych do lekkiego stopnia niepełnosprawności. Wymagany jest duży wysiłek, aby przekonać lekarzy orzeczników do wydania prawidłowego orzeczenia. Proszę o jednoznaczną interpretację ustawy w zakresie orzekania o niepełnosprawności przez lekarzy orzeczników. Jest oczywiste, że osoby posługujące się językiem migowym wymagają, w celu pełnienia ról społecznych, okresowej pomocy tłumaczy języka migowego.
Kieruję do Pani Minister następujące pytania:
1. Czy Ministerstwu znany jest ten problem?
2. Czy planuje się w najbliższym czasie dokonać zmian mających na celu ułatwienie lekarzom orzecznikom jednoznacznej interpretacji przepisów dotyczących przyznawania osobom niesłyszącym umiarkowanej grupy inwalidztwa?
Z wyrazami szacunku
Poseł Tomasz Górski
Poznań, dnia 31 października 2006 r.