Szanowny Panie Premierze! Opublikowana we wrześniu 2006 r. ˝Informacja Rządu o sytuacji społecznej, materialnej
Szanowny Panie Premierze! Opublikowana we wrześniu 2006 r. ˝Informacja Rządu o sytuacji społecznej, materialnej polskich rodzin, sytuacji demograficznej, promocji życia w Polsce oraz sytuacji dzieci i młodzieży˝ wyraźnie akcentuje, iż polska rodzina jest w stanie kryzysu.
Powyższy kryzys podyktowany jest wieloma aspektami. Do najważniejszych z nich możemy zaliczyć spadek liczby urodzeń dzieci, zmniejszającą się ilość zawiązywanych małżeństw, jak również rosnącą w niebezpiecznym tempie ilość rozwodów. Innym problemem są kłopoty finansowe polskich rodzin, które prowadzą do ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb. Liczby opisujące skalę zjawiska są bardzo wymowne i budzą uzasadniony niepokój.
Ok. 44% rodzin w Polsce nie stać na zjedzenie co drugi dzień posiłku, w skład którego wchodziłoby mięso, drób czy ryba, a ponad 60% gospodarstw nie może sobie pozwolić na kupno odzieży lepszej jakościowo.
Innym zjawiskiem jest występowanie przemocy w rodzinie. Niemal codziennie środki masowego przekazu donoszą o stosowaniu przemocy rodziców wobec dzieci, jednocześnie nauczyciele i pedagodzy zwracają uwagę, że u coraz większej liczby dzieci można zauważyć elementy znęcania się emocjonalnego i psychicznego dorosłych.
Artykuł 18 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej podkreśla, iż ˝Małżeństwo jako związek kobiety i mężczyzny, rodzina, macierzyństwo i rodzicielstwo znajdują się pod opieką Rzeczypospolitej Polskiej˝, natomiast artykuł 16 Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka stanowi, że ˝Rodzina jest naturalną i podstawową komórką społeczeństwa i ma prawo do ochrony ze strony społeczeństwa i państwa˝.
Cytowane akty prawne wyraźnie wskazują, że państwo jest zobowiązane do opieki nad rodziną. Państwo winno wspierać rodzinę i udzielać jej pomocy, wówczas gdy taka pomoc jest niezbędna. Umiejętnie realizowana polityka prorodzinna państwa powinna mieć charakter długofalowy, wymaga kompleksowych działań i wprowadzania rozwiązań uwzględniających środki budżetowe.
Działania kierowanego przez Pana Premiera Rządu dobrze wpisują się w potrzebę realizowania zasady pomocniczości państwa wobec rodziny. Świadczyć o tym może m.in. wprowadzenie jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia dziecka, tzw. ˝becikowego˝, wydłużenie o 2 tygodnie urlopów macierzyńskich, realizacja długoletniego programu ˝Pomoc państwa w zakresie dożywiania˝, przyznanie dodatkowych 100 zł dla każdego dziecka rozpoczynającego naukę w klasie ˝zerowej˝ czy wprowadzenie programu ˝szklanka mleka˝.
Wydaje się jednak, że polityka prorodzinna wymaga również takich instrumentów, które równie mocno mają szansę przyczynić się do zminimalizowania zjawisk patologicznych w rodzinach i zażegnania kryzysu w rodzinie.
Można tutaj zwrócić uwagę na aktywizację kulturalną środowisk rodzinnych, w taki sposób, aby państwo kierowało swoją ofertę kulturalną nie tylko do dzieci i młodzieży szkolnej, ale do całych rodzin. Wymaga to oczywiście odpowiedniej współpracy szkół, środowisk samorządowych, pozarządowych. Skuteczniejsza opieka zdrowotna państwa nad rodziną może otworzyć szansę poprawy opieki lekarskiej dzieci w szkołach, poprawy kondycji fizycznej młodzieży, a także wspierać walkę z alkoholizmem i innymi niebezpiecznymi uzależnieniami.
Przedstawione powyżej przykłady obrazują, jak szeroki wachlarz instrumentów obejmuje polityka prorodzinna państwa i jak istotnie może przyczynić się do poprawy sytuacji demograficznej, materialnej i zmiany samoświadomości polskich rodzin.
W związku z powyższym zwracam się do Pana Premiera z następującymi pytaniami:
1. W jaki sposób Rząd realizuje politykę prorodzinną państwa?
2. Czy dotychczasowe działania Rządu skutecznie oddziałują na poprawę sytuacji materialnej i demograficznej polskich rodzin?
3. Jakie instrumenty polityki prorodzinnej państwa Rząd RP uważa za najważniejsze?
Poseł Zofia Grabczan
Radzyń Podlaski, dnia 9 stycznia 2007 r.