Wystąpienie z tą interpelacją uważam za konieczne w następującym stanie faktycznym: Inwalidzi będący osobami
Wystąpienie z tą interpelacją uważam za konieczne w następującym stanie faktycznym:
Inwalidzi będący osobami niewidomymi, niedowidzącymi lub głuchoniemymi są ze względu na rodzaj swojego inwalidztwa specyficzną grupą. Pomoc dla tej grupy osób także powinna wyglądać inaczej niż formy pomocy stosowane ogólnie wobec inwalidów o innym rodzaju inwalidztwa. Osoby dotknięte tego typu przypadłościami zgłaszające się do mojego biura wskazują na okoliczności utrudniające niewidomym i niedowidzącym komunikację publiczną, brak jednolitych przepisów umożliwiających powiatowym centrom pomocy rodzinie dokonywanie zakupu sprzętów gospodarstwa domowego dostosowanych do potrzeb osób niewidomych i niedowidzących.
W tym stanie rzeczy zwracam się do Pani Minister z uprzejmą prośbą o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
1. Jakie specyficzne formy pomocy dla osób niewidomych, niedowidzących i głuchoniemych obowiązują już teraz, a jakie ministerstwo planuje wprowadzić?
2. Jaki jest stosunek ministerstwa do ewentualnego umożliwienia, w drodze ustawy, osobom niewidomym, niedowidzącym i głuchoniemym darmowych przejazdów środkami transportu publicznego (kolejowego oraz miejskiego)?
3. Czy w związku z gorszą sytuacją osób niewidomych, niedowidzących i głuchoniemych na rynku pracy - w porównaniu do innych niepełnosprawnych - możliwe jest przyznanie w przyszłości tym osobom dodatkowych świadczeń pieniężnych?
4. Czy planowane jest takie ujednolicenie przepisów i interpretacji, które umożliwi powiatowym centrom pomocy rodzinie skuteczniejszą pomoc rzeczową dla osób niewidomych, niedowidzących i głuchoniemych?
5. Czy możliwe jest rozciągnięcie w pełnym zakresie przywilejów zakładów pracy chronionej także na małe przedsiębiorstwa, które zatrudniałyby choćby pojedyncze osoby niepełnosprawne, celem zwiększenia możliwości ich zatrudniania?
Łączę wyrazy szacunku
Poseł Jacek Tomczak
Warszawa, dnia 9 stycznia 2007 r.