Szanowny Panie Ministrze! Aktualnie wiele polskich szkół w ramach programu ˝Zero tolerancji dla przemocy
Szanowny Panie Ministrze! Aktualnie wiele polskich szkół w ramach programu ˝Zero tolerancji dla przemocy w szkole˝ jest wizytowanych przez tzw. ˝trójki˝ złożone z wizytatora z kuratorium, policjanta lub prokuratora oraz urzędnika z gminy. W związku z przeprowadzaną akcją dociera do nas ze strony środowiska nauczycielskiego wiele uwag.
W przeważającej liczbie przypadków dyrekcja szkoły, która ma być wizytowana, jest uprzedzona o tym fakcie. Rezultatem jest to, iż kontrolowane placówki odpowiednio przygotowują się do wizyt ˝trójek˝ (typują uczniów i rodziców, którzy mają rozmawiać z wizytatorami, kreują stosowną dokumentację w postaci programów profilaktycznych lub regulaminów opisujących, jak należy się zachowywać w poszczególnych sytuacjach). O planowanej wizycie ˝trójki˝ wiedzą również sami uczniowie, wobec czego oczywistym jest fakt, iż tego dnia nie zachowują się naturalnie, jak co dzień. Czy w związku z tym kontrola przeprowadzona w taki sposób daje rzeczywisty obraz skali przemocy i patologii w polskich szkołach? Czy lepszych efektów nie przyniosłoby działanie przez ˝trójki˝ z zaskoczenia?
Czy takie kilkugodzinne wizytacje trzech organów (nadzoru, prowadzącego i ścigania) przyniosą rzeczywiście oczekiwany skutek w postaci rozeznania się w problematyce nasilenia zjawisk patologicznych w polskich szkołach? Czy zamiast takich doraźnie przeprowadzanych akcji nie należałoby podjąć rozwiązań długofalowych zmierzających np. do zapewnienia bardziej intensywnej obecności wizytatora w szkole (podejmowania rozmów z uczniami, jego uczestnictwa w radach pedagogicznych i wywiadówkach)? Umożliwiłoby to nie tylko ujawnienie nieprawidłowości w życiu szkolnym, ale także w środowisku domowym poszczególnych uczniów.
Jaki Pan Minister ma pomysł na rozwiązanie problemu bezpieczeństwa dzieci w okresie popołudniowym, w czasie gdy przebywają one poza szkołą? Jak wiadomo, zjawisko przemocy jest zjawiskiem powszechnie występującym i nie ogranicza się tylko i wyłącznie do środowiska szkolnego. Niezmiernie istotna w tym kontekście jest organizacja czasu wolnego dzieci i młodzieży. Czy prowadzone są działania w celu uzyskania środków finansowych (budżetowych, unijnych) niezbędnych do wzbogacenia form pracy pozalekcyjnej i pozaszkolnej?
Czy Ministerstwo Edukacji planuje podjęcie działań w celu zainicjowania prac ekspertów nad koncepcją budowy struktur samoorganizacji środowisk lokalnych dla spraw wychowania?
Z poważaniem
Posłanki Ewa Wolak i Jadwiga Zakrzewska
Wrocław, dnia 8 stycznia 2007 r.