Szanowny Panie Ministrze! Trudna sytuacja służby zdrowia w Polsce wpływa na konieczność podejmowania konkretnych
Szanowny Panie Ministrze! Trudna sytuacja służby zdrowia w Polsce wpływa na konieczność podejmowania konkretnych decyzji przez Ministerstwo Zdrowia w celu ratowania placówek medycznych. Zadłużenie szpitali wynosi w tej chwili ok. 4 mld zł, z czego 30 z nich odpowiada za 90% kwoty zadłużenia.
W styczniu Trybunał Konstytucyjny orzekł, że przepisy kodeksu postępowania cywilnego, które chroniły szpitale przed wierzycielami, są niezgodne z Konstytucją. Do tej pory komornicy mogli zajmować do 25% kontraktu, który co miesiąc przekazuje placówkom medycznym NFZ. Od chwili wejścia wyroku w życie mogą zajmować wszystko. Oczywiście taka sytuacja jest niekorzystna dla samych pacjentów, ponieważ kwoty przeznaczone na leczenie, opiekę medyczną oraz płace trafią do komorników, a następnie do wierzycieli. W rezultacie może to doprowadzić do ogłoszenia upadłości, a następnie nawet likwidacji wielu szpitali.
Ministerstwo Zdrowia obiecało pomoc najbardziej zadłużonym placówkom, które w dominującej większości są zlokalizowane na Dolnym Śląsku. Nie należy jednak ograniczać problemu egzekucji komorniczych do szpitali znajdujących się w województwach zachodnich kraju. Ten problem ma charakter generalny i bezpośrednio dotyczy szpitali np. na Lubelszczyźnie, których kondycja finansowa nie jest najlepsza. Udzielenie przez Ministerstwo Zdrowia doraźnej pomocy finansowej kilku szpitalom może doprowadzić do pojawienia się precedensu, na który będą powoływały się w przyszłości placówki, do których jeszcze nie wkroczyli komornicy. Poza tym w wielu przypadkach zadłużenie placówek może być skutkiem złego zarządzania środkami finansowymi, znajdującymi się w dyspozycji szpitali. Dlatego nie powinno się dopuścić do sytuacji, kiedy niektóre podmioty otrzymają wsparcie finansowe z budżetu państwa, natomiast inne, wbrew zasadzie równości wobec prawa, dofinansowania nie otrzymają lub będzie one nieproporcjonalne do tego, które otrzymały inne placówki.
W związku z powyższym problemem zwracam się z prośbą o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
1. Czy Ministerstwo Zdrowia przygotowuje reformę dotyczącą funkcjonowania szpitali publicznych?
2. Czy udzielenie doraźnej pomocy finansowej tylko najbardziej zadłużonym placówkom nie oznacza dyskryminacji pozostałych szpitali, które nie posiadają tak wielkich długów?
3. Czy Ministerstwo Zdrowia przewiduje zmianę przepisów prawnych dotyczących funkcjonowania prywatnych placówek medycznych w celu ułatwienia im działania na rynku i możliwości pozyskiwania pacjentów?
Z wyrazami szacunku
Poseł Janusz Palikot
Lublin, dnia 6 lutego 2007 r.