Szanowny Panie Ministrze! Sejm 22 lipca 2006 r. uchwalił ˝Ustawę o paszach˝ (Dz. U.
Szanowny Panie Ministrze! Sejm 22 lipca 2006 r. uchwalił ˝Ustawę o paszach˝ (Dz. U. z 11.08.2006), która wprowadza zakaz wytwarzania, wprowadzania do obrotu i stosowania w żywieniu zwierząt pasz genetycznie zmodyfikowanych oraz organizmów genetycznie zmodyfikowanych przeznaczonych do użytku paszowego.
W Polsce rocznie na cele paszowe wykorzystuje się około 1 mln ton białka. Podstawowym źródłem jego pozyskiwania jest genetycznie zmodyfikowana śruta sojowa, której import rocznie szacuje się na 1,72 mln ton, co odpowiada 0,79 mln ton białka. Zgodnie z art. 65 ww. ustawy po upływie 2 lat od dnia jej ogłoszenia, tj. latem 2008 roku, wejdzie w życie zakaz wytwarzania, wprowadzania do obrotu i stosowania w żywieniu zwierząt pasz genetycznie zmodyfikowanych. Będzie to miało bardzo pozytywny wpływ na zdrowie konsumentów żywności w naszym kraju oraz przyczyni się do zwiększenia zainteresowania polskimi produktami żywnościowymi na rynkach światowych. Dlatego proszę o wyjaśnienie:
1. Jakie działania zamierza podjąć Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi, aby zastąpić 0,79 mln ton białka pozyskiwanego aktualnie ze zmodyfikowanej genetycznie soi, w powiązaniu z rozwojem produkcji estru rzepakowego? Według dyrektywy Komisji Europejskiej w roku 2010 w paliwach przeznaczonych do transportu powinno znajdować się 5,75% biokomponentów. Aby sprostać tym wymaganiom, zakłada się, że produkcja rzepaku za kilka lat wzrośnie rocznie do 2,7-2,8 mln ton. Produktem ubocznym pozyskiwanym przy tłoczeniu i ekstrakcji oleju będzie 1-1,2 mln ton śruty lub makucha rzepakowego, których nadwyżki będą musiały ulec utylizacji. Wykorzystanie tego surowca na cele opałowe z uwagi na dużą zawartość siarki niesie zagrożenie dla środowiska naturalnego, a wyposażenie kotłowni w specjalne filtry wiąże się z dodatkowymi kosztami. Wydaje się więc, że najkorzystniej byłoby utylizować całe 1-1,2 mln ton śruty i makucha rzepakowego przez zagospodarowanie w żywieniu zwierząt, co jednocześnie uzupełniłoby krajowy bilans białka paszowego o 0,44 mln ton.
2. Jak Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi zamierza uzupełnić brakujące ok. 0,56 mln ton białka? Czy rozpatruje się możliwość zbilansowania potrzeb białka w oparciu o rozwinięcie upraw rodzimych roślin strączkowych (groch, bobik, łubin)? Jak wynika z badań przeprowadzonych w Instytucie Zootechniki w Balicach i na Akademii Rolniczej w Poznaniu, połączenie białek pochodzących z śruty lub makucha rzepakowego i rodzimych roślin strączkowych dawało podobne, a niekiedy lepsze efekty w żywieniu zwierząt niż stosowanie genetycznie zmodyfikowanej śruty sojowej. Rozwinięcie uprawy roślin strączkowych w Polsce miałoby również duże znaczenie ekologiczne przez zapobieganie degradacji gleby spowodowanej ponad 75% udziałem zbóż w płodozmianie oraz sprzyjałoby ograniczeniu stosowania nawozów azotowych. Kierunek ten, chociaż jak najbardziej słuszny, może okazać się trudny do realizacji z uwagi na gorszą opłacalność upraw roślin strączkowych w stosunku do zbóż.
Jakie działania zamierza podjąć Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi w celu zwiększenia areału upraw rodzimych roślin strączkowych?
Z poważaniem
Poseł Zbigniew Dolata
Warszawa, dnia 14 stycznia 2007 r.