Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2003 nr 207,
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2003 nr 207, poz. 2016) w art. 15 określała, jakie warunki powinna spełnić osoba ubiegająca się o nadanie tytułu rzeczoznawcy budowlanego. Osoba ta winna była posiadać m.in. uprawnienia budowlane bez ograniczeń oraz co najmniej 10 lat praktyki odbytej po ich uzyskaniu. 2005 r. przyniósł zmianę tego zapisu (ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. 2005 r. nr 163, poz. 1364). Zgodnie z nowelizacją rzeczoznawca budowlany powinien posiadać uprawnienia budowlane bez ograniczeń oraz co najmniej 10 lat praktyki w zakresie objętym rzeczoznawstwem.
Pojawia się zatem pytanie, czy zmiana ta znosi konieczność posiadania 10-letniej praktyki po uzyskaniu uprawnień budowlanych i czy wymaga odrębnie zdobycia uprawnień budowlanych i 10 lat praktyki w zakresie objętym rzeczoznawstwem.
Mając na uwadze przedstawione powyżej informacje, zwracam się do Pana Ministra z uprzejmą prośbą o odpowiedź na następujące pytania:
1. Jaka jest opinia ministerstwa w tej sprawie?
2. Czy na podstawie decyzji właściwego organu samorządu zawodowego, orzekającego w drodze decyzji o nadaniu tytułu rzeczoznawcy budowlanego osoby, która spełniła wymagania art. 15 obwieszczenia Marszałka Sejmu RP z dnia 17 sierpnia 2006 w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy Prawo budowlane (Dz. U. 2006 nr 156, poz. 1118), główny inspektor nadzoru budowlanego powinien dokonać wpisu do centralnego rejestru rzeczoznawców budowlanych?
3. Jakie mogą być ewentualne przeszkody uniemożliwiające ww. wpis w zakresie orzecznictwa art. 15 ust. 1?
Z poważaniem
Poseł Wojciech Piotr Szarama
Bytom, dnia 16 lutego 2007 r.