Szanowna Pani Minister! Działając na prośbę rodziców dzieci niewidomych i słabowidzących z województwa podkarpackiego
Szanowna Pani Minister! Działając na prośbę rodziców dzieci niewidomych i słabowidzących z województwa podkarpackiego oraz zgodnie z art. 192 ust. 1 regulaminu Sejmu proszę o podjęcie działań w przedstawionej poniżej sprawie.
W dniu 06.02.2007 r. została przyjęta przez Radę Ministrów poprawka do art.17 ust. 5, pkt 2 ˝b˝ ustawy o świadczeniach rodzinnych z 28.11.2003 r., którego nowe brzmienie jest proponowane:
˝b) została umieszczona w rodzinie zastępczej, w specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym i korzysta w nim z całodobowej opieki albo w związku z koniecznością kształcenia, rewalidacji lub rehabilitacji w placówce zapewniającej całodobową opiekę przez co najmniej 5 dni w tygodniu z wyjątkiem zakładów opieki zdrowotnej˝.
Rodzice dzieci niewidomych i słabowidzących sprzeciwiają się sformułowaniu: ˝w specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym i korzysta w nim z całodobowej opieki˝. Na terenie województwa podkarpackiego nie ma ani jednej szkoły dla dzieci niewidomych i słabosłyszących, jak również brak jest kadry tyflopedagogicznej. Zmusza to rodziców do wożenia dzieci do najbliższej i jedynej szkoły dla dzieci niewidomych w Krakowie.
Organy orzekające o przyznawaniu świadczeń pielęgnacyjnych traktują Szkołę Nr 73 w Krakowie, mieszczącą się przy Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym, jako placówkę opiekuńczo-wychowawczą.
Korzystanie z nauki w ww. palcówce jest dla dzieci niedowidzących i niewidomych koniecznością, a nie wyborem.
Dodanie ww. słów do projektu wnoszonych poprawek pozbawia rodziców możliwości wyboru odpowiedniej szkoły dla dzieci z dysfunkcją wzroku, a dzieci te pozbawia prawa do wychowania w rodzinie, poprzez umieszczenie ich w całodobowym ośrodku szkolno-wychowawczym.
W związku z powyższym zwracam się do Pani Minister z następującymi pytaniami:
1. Czy znana jest Pani sytuacja dzieci niewidomych i słabosłyszących województwa podkarpackiego, które zmuszone są dojeżdżać do szkoły w Krakowie?
2. Czy przy wprowadzaniu ww. poprawki do ustawy brano pod uwagę stanowisko rodziców dzieci z dysfunkcją wzroku oraz sytuację szkolnictwa specjalnego i kadry pedagogicznej w poszczególnych województwach?
Z poważaniem
Poseł Kazimierz Moskal
Warszawa, dnia 22 lutego 2007 r.