Szanowny Panie Premierze! 15 marca br. wchodzi w życie znowelizowana z inicjatywy Prezydenta RP
Szanowny Panie Premierze! 15 marca br. wchodzi w życie znowelizowana z inicjatywy Prezydenta RP tzw. ustawa lustracyjna (ustawa o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów). Nie odnosząc się do dyskusji na temat zgodności z konstytucją tego aktu prawnego, ani też nie poruszając wątku wykonalności owej ustawy (obejmie ona prawdopodobnie 400-700 tys. osób), pragnę poruszyć kwestię pozornie organizacyjno-techniczną, która ma wszakże różnorodne reperkusje.
Nowa ustawa likwiduje m.in. Urząd Rzecznika Interesu Publicznego, a jego zadania w całości przejmie Instytut Pamięci Narodowej. W ostatnim sprawozdaniu ze swej działalności rzecznik stwierdza, że IPN nie tyle utrudnił mu ˝realizację zadań ustawowych, ale wręcz w znacznym zakresie ją uniemożliwił˝. Na zapytania z 2006 r. obejmujące 3425 oświadczeń osób publicznych otrzymał tylko 776 odpowiedzi. Szczególnie musi dziwić brak reakcji instytutu na pytania odnoszące się do 29 sekretarzy i podsekretarzy stanu oraz 30 wojewodów i wicewojewodów, jako że może rodzić się podejrzenie co do swoistej ochrony polityków obecnej koalicji rządowej. Wyjaśnienia IPN w tej materii publikowane przez media trudno uznać za satysfakcjonujące.
Ponieważ to Pan Premier powołuje na wszystkie te stanowiska takie, a nie inne osoby, mając świadomość szczególnego i nie do końca jasnego usytuowania instytutu w polskim systemie politycznym, pragnę zapytać o powody takich utrudnień czy zaniechań w procesie lustracji.
Czy nie powinno być tak, iż właśnie członkowie rządu i jego przedstawiciele (obok m.in. parlamentarzystów) podlegają lustracji w pierwszej kolejności?
Generalnie, jakie wnioski (organizacyjne, kadrowe i personalne) zostaną wyciągnięte z tego przypadku?
Z poważaniem
Poseł Tadeusz Iwiński
Warszawa, dnia 12 marca 2007 r.