Szanowny Panie Ministrze! Pracownicy Zespołu Elektrowni Pątnów-Adamów-Konin w trosce o swoje miejsca pracy zwrócili
Szanowny Panie Ministrze! Pracownicy Zespołu Elektrowni Pątnów-Adamów-Konin w trosce o swoje miejsca pracy zwrócili się do nas o przekazanie Panu Ministrowi drogą poselską kilku istotnych dla nich zapytań, co niniejszym czynimy. Prosimy zatem o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
1. Czy można uznać za wiarygodnego inwestora (chodzi tutaj o ˝Elektrum˝ S.A.), wobec którego formułowane są następujące roszczenia:
- 11,5 mld zł ze strony Vivendi,
- 1,1 mld zł roszczeń ze strony Skarbu Państwa wymagalnych już od 1 kwietnia 2005 r.,
- 500 mln euro ze strony obligatoriuszy, wymagalne do końca 2005 r.,
- spowodowanie zadłużenia PAK na kilkaset milionów złotych (zastawiając praktycznie cały majątek PAK należący w ponad 50% do Skarbu Państwa),
- brak realizacji zobowiązań wynikających z pakietu socjalnego?
2. Czy jest możliwe udzielenie przez banki kredytu w kwocie kilkuset milionów euro podmiotowi totalnie zadłużonemu i wobec którego wysuwane są gigantyczne roszczenia?
3. Jakie zabezpieczenia swoich ewentualnych roszczeń wobec Elektrimu lub Polsatu zagwarantował sobie Skarb Państwa?
4. Czy brak realizacji oczekiwanych i koniecznych inwestycji nie grozi utratą wielu miejsc pracy? Czy w tym zakresie nie nastąpiło złamanie umowy prywatyzacyjnej przez Elektrum?
Panie Ministrze! Czy obawy formułowane przez pracowników PAK są słuszne? Jeżeli tak, to jakie działania podejmie Pan, reprezentując w imieniu Skarbu Państwa ponad 50% kapitału akcyjnego tej spółki, by uzdrowić sytuację w tej spółce? Czy działania te nie będą szły w kierunku angażowania w rozwiązywanie problemów PAK, wbrew woli zarządów i interesów gospodarczych, innych spółek kontrolowanych przez Skarb Państwa? Czy nie lepszym rozwiązaniem byłoby pozyskanie wiarygodnego inwestora branżowego, który będzie w stanie podjąć działania uzdrawiające i rozwojowe w PAK? Jaki kierunek działań w PAK będzie przez Pana Ministra preferowany?
Z poważaniem
Posłowie Ryszard Zbrzyzny i Wacław Martyniuk
Warszawa, dnia 19 marca 2007 r.