Szanowny Panie Ministrze! Inowrocław posiada ponad 800-letnią historię, liczy niespełna 80 tys. mieszkańców i
Szanowny Panie Ministrze! Inowrocław posiada ponad 800-letnią historię, liczy niespełna 80 tys. mieszkańców i w swojej historii pełnił już wielokrotnie funkcję ważnego ośrodka władzy politycznej i administracyjnej. W okresie pierwszej Rzeczypospolitej był stolicą województwa, a w okresie międzywojennym posiadał status miasta wydzielonego. Zmiany administracyjne kraju, jakie nastąpiły na skutek reformy w 1999 r., nie przywróciły tego stanu, mimo że wiele miast o mniejszym potencjale ludnościowym i ekonomicznym od Inowrocławia uzyskało status miasta na prawach powiatu. Obecnie Inowrocław jest największym miastem w Polsce nieposiadającym praw powiatu grodzkiego. Powiat ziemski inowrocławski jest jednocześnie jednym z największych w kraju, biorąc pod uwagę zajmowany obszar, liczbę mieszkańców oraz potencjał ekonomiczny. W przypadku rozdzielenia funkcji powiatowych na dwa organizmy sam powiat ziemski będzie zamieszkiwało ok. 90 tys. mieszkańców, co oznacza, że będzie on nadal jednym z największych w Polsce. W moim głębokim przekonaniu obecny stan ogranicza rozwój tego terenu i jego utrzymywanie na chwilę obecną nie ma uzasadnienia.
We wszystkich opracowywanych planach strategicznych na poziomie ogólnopolskim, jak i regionalnym, Inowrocław jest wymieniany jako miasto o znaczeniu regionalnym i ponadlokalnym. Potrzebne są zatem ułatwienia w jego administrowaniu. Nadanie statusu miasta wydzielonego jest właśnie takim ułatwieniem, które z jednej strony w sposób realny i rzeczywisty zarysowuje zakres kompetencji i odpowiedzialności władzy prezydenta miasta za rozwój, a z drugiej daje mu realne narzędzia pozwalające sprostać oczekiwaniom społecznym. Uzyskanie przez Inowrocław statusu miasta na prawach powiatu usprawni administrowanie drogami (obecnie kilku zarządców), przystankami autobusowymi, szkołami, gospodarką budynkami komunalnymi, umożliwi prowadzenie kreatywnej polityki wobec bezrobotnych (w obecnej chwili GUS nie wylicza nawet stopy bezrobocia dla miasta - czyni to wyłącznie dla powiatów i miast na prawach powiatu). Zarządzanie polegające na ciągłych konsultacjach między administracją miejską i powiatową jest zwykłym marnotrawieniem potencjału i czasu pracy urzędników. Można powiedzieć, że w Inowrocławiu mamy dwóch prezydentów - jednego wybieranego w bezpośrednich wyborach i drugiego - starostę. Nie jest to zatem modelowy układ podziału kompetencji, a występujące nieporozumienia i odmienne wizje rozwoju miasta utwierdzają mnie w tym przekonaniu. W powszechnej opinii mieszkańców również przeważa pogląd o Inowrocławiu jako mieście o niewykorzystanym potencjale rozwojowym. Obecny rząd powinien ten stan rzeczy zmienić, choćby ze względu na oszczędności w administracji. Proponowane zmiany spowodują, że nie będą wybierani radni powiatowi z terenu miasta (aktualnie w mieście łącznie jest wybieranych więcej radnych niż w dwa i pół razy większym Toruniu). Urząd Miasta z powodzeniem bez zwiększania zatrudnienia może poradzić sobie z realizacją zadań powiatowych, zaś urząd powiatowy będzie mógł ograniczyć poziom swojego zatrudnienia, co zwiększy środki na inne cele. Płace w urzędzie powiatowym są dzisiaj największym kosztem w budżecie.
W związku z tym pytam Pana Ministra:
1. Czy miasto Inowrocław ma realne szanse uzyskania statusu miasta wydzielonego?
2. Jakie działania podejmie Pan Minister w sprawie zmiany obecnego statusu Inowrocławia?
3. Czy nie uważa Pan Minister, że szybkie rozwiązanie tego problemu przyczyni się do znacznych oszczędności finansowych w administracji publicznej?
4. Czy Rada Ministrów rozważa w swoich planach całościowe inne rozwiązania ustrojowe usprawniające zarządzanie w podobnych miastach?
5. Czy podzieli Pan Minister pogląd, iż reforma administracyjna przeprowadzona w 1999 roku wymaga gruntownych zmian i dogłębnych analiz, które przyczynią się do zmian ustrojowych samorządu terytorialnego?
Z poważaniem
Poseł Tomasz Markowski
Warszawa, dnia 29 marca 2007 r.