Szanowny Panie Ministrze! W kwietniu br. złożyłem na ręce pana marszałka interpelację poselską w
Szanowny Panie Ministrze! W kwietniu br. złożyłem na ręce pana marszałka interpelację poselską w sprawie problematyki wad postawy ciała oraz gimnastyki korekcyjnej. Problem pogarszającego się poziomu wad postawy, szczególnie wśród dzieci i młodzieży jest szczególnie ważny. Niepodjęcie bowiem we właściwym czasie stosownych działań doprowadzić może do trwałych i nieodwracalnych zmian wad postawy.
Na podstawie badań przesiewowych, przeprowadzonych w ramach programu resortowego, z końcem lat 90. skala zjawiska występowania wad postawy ciała, szczególnie skolioz u dzieci i młodzieży - szacowano na 70% populacji.
Biorąc pod uwagę powagę i rozmiar omawianego problemu, zadałem panu ministrowi w przedmiotowej interpelacji dwa pytania. Odpowiedź, jaką otrzymałem od pana Sławomira Kłosowskiego, sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej, w piśmie nr DKOS-AW-0401-71/07 z dnia 27 kwietnia 2007 r., jest, delikatnie mówiąc, niemerytoryczna i bardzo lakoniczna. Pomimo niemal 4-stronicowego wyjaśnienia, nie uzyskałem rzetelnej odpowiedzi na ani jedno z zadanych dwóch pytań.
Dlatego ponawiam zadane we wcześniejszej interpelacji pytania, licząc na merytorycznie wartościowe odpowiedzi:
1. Czy i jakie działania Ministerstwo Edukacji Narodowej zamierza podjąć w celu zmniejszenia ilości i jakości wad postawy u dzieci?
2. Dlaczego Ministerstwo Edukacji Narodowej pozostawiło decyzję odnośnie do profilaktyki w zakresie zwalczania wad postawy u dzieci w gestii dyrektorów szkół?
Z poważaniem
Posłowie Henryk Siedlaczek i Wojciech Piecha
Warszawa, dnia 12 czerwca 2007 r.