Szanowny Panie Ministrze! Zwracam się z prośbą o wyjaśnienie niektórych wątpliwości wynikających z zarządzenia
Szanowny Panie Ministrze! Zwracam się z prośbą o wyjaśnienie niektórych wątpliwości wynikających z zarządzenia nr 52 dyrektora generalnego Lasów Państwowych z 23.10.2006 r. w sprawie ustalenia sposobu prowadzenia sprzedaży drewna przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe, czyli chodzi o wewnętrzny kodeks leśny handlowy, poprzez udzielenie odpowiedzi na wyartykułowane w dalszej części pytania, a także o wytłumaczenie powodów, dla których dochodzi w Lasach Państwowych do ręcznego sterowania tym systemem sprzedaży drewna polegającego na uznaniowej ocenie oferentów oraz dowolnym przydziale mas do zakupu.
Rozwój przemysłu drzewnego w Polsce, jak również całego szeregu innych gałęzi gospodarki funkcjonujących na styku obrotu surowcem drzewnym, jest uzależniony niemal w całości od polityki rynkowej prowadzonej przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe, które zarządza lasami należącymi do Skarbu Państwa, a które stanowią 78% wszystkich polskich lasów. Lasy Państwowe są więc niekwestionowanym monopolistą na polskim rynku surowca drzewnego. Być może LP wymagają reformy, chociaż nie wolno zapominać, że jest to materia skomplikowana, a wszelkie rozstrzygnięcia w tym obszarze muszą być przemyślane i kompleksowe.
Nie można jednak całkowicie bagatelizować i spychać na drugi plan problemów, jakie obecnie są konsekwencją monopolistycznej pozycji LP, a dokładniej praktyk, jakich dopuszcza się w ostatnim czasie ta organizacja. Nie mogą one dłużej czekać na rozwiązanie, albowiem już za chwilę spowodują nieodwracalne skutki po stronie przedsiębiorców od lat współpracujących z Lasami, dających zatrudnienie wielu tysiącom osób.
Sygnały, które od kilku miesięcy regularnie odbieram, w większości dotyczą nieprawidłowości, jakich dopuszcza się w Lasach na gruncie zarządzenia nr 52 i wbrew temu zarządzeniu. Żale, a nawet konkretne zarzuty płyną nie tylko ze strony przedsiębiorców, ale również organizacji i stowarzyszeń, dla których choć trochę bliskie są te sprawy. Warto podkreślić, że większość tych podmiotów formułuje bardzo podobne tezy, uwiarygodnione wielokrotnie obszerną dokumentacją, którym wydaje się, że nie sposób odmówić racji.
W związku z powyższym kieruję do Pana Ministra prośbę o interpretację lub wyjaśnienie następujących zagadnień:
1. Kto i w jakich ilościach może nabywać surowiec drzewny od jednostek Lasów Państwowych w świetle § 9 zarządzenia nr 52, który brzmi: ˝Każdy nabywca, dokonujący w Lasach Państwowych corocznie zakupów surowca drzewnego, bez istotnych należności przeterminowanych i przez odpowiednio długi czasokres, nabywa uprawnienie do uzyskania przyrzeczenia surowcowego, zwanego dalej przyrzeczeniem.˝? Choć pytanie może być pozornie banalne, to zapewniam, że tak nie jest, a na dowód tego wyjaśniam, iż szereg odbiorców drewna uzyskała potwierdzenia możliwości zakupu drewna na poziomie poniżej nie tylko złożonej oferty, lecz również dotychczasowych zakupów. Braki często sięgają poziomu 50% masy drewna niezbędnej do utrzymania ich dzisiejszego poziomu produkcji, a w skrajnym znanym mi przypadku 100%.
2. Jak należy rozumieć określone w § 19 zarządzenia nr 52 zasady oceny ofert w kryteriach ˝Ocena syntetyczna nabywcy˝ i ˝Syntetyczna ocena z punktu widzenia utartego zwyczaju kupieckiego˝?
3. Jakie warunki, oprócz tych zawartych w § 9 i 19 zarządzenia nr 52, muszą spełnić przedsiębiorcy, aby otrzymać przyrzeczenie surowcowe, a w konsekwencji dokonać zakupu drewna? Z jakich zapisów prawnych te warunki wynikają?
4. Jakie instrumenty prawne przysługują przedsiębiorcom, którzy spełniając wszystkie kryteria i warunki ubiegania się o zakup drewna, spotkali się z odmową dokonania sprzedaży na ich rzecz?
5. Z jakich powodów zarządzenie nr 52 stawia w uprzywilejowanej pozycji - jeśli chodzi o zakup drewna - zakłady Lasów Państwowych? Działalność tych zakładów polega wyłącznie na spedycji drewna lub jego odsprzedaży (w stanie pierwotnym lub po manipulacji) do wskazanych przez LP odbiorców, co ewidentnie nie stanowi działalności, którą można by uznać za gospodarkę leśną. Tymczasem dla tych jednostek ustala się osobny plan sprzedaży, zapewniając im określoną pulę surowca niewykorzystywanego do żadnej produkcji.
6. Dlaczego pozbawia się możliwości zakupu drewna, na zasadach analogicznych, jakie przyznano zakładom Lasów Państwowych, przedsiębiorców prywatnych trudniących się dokładnie takim samym rodzajem działalności jak zakłady LP? Klasycznym przykładem jest tu administracyjne pozbawienie możliwości dostępu do kreowanego przez LP rynku drzewnego firmy Kodrewex Sp. z o.o. - długoletniego partnera LP o leśnym rodowodzie. Działania takie są sprzeczne z art. 8 ust. 2 pkt 2 i 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Potwierdza to decyzja Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nr DDF -28/03 z dnia 28.07.2003 r.
Łączę wyrazy szacunku
Poseł Krzysztof Maciejewski
Warszawa, dnia 29 marca 2007 r.