Szanowny Panie Ministrze! W związku z protestami mieszkańców krakowskiego osiedla Cegielniana, sprzeciwiających się realizacji
Szanowny Panie Ministrze! W związku z protestami mieszkańców krakowskiego osiedla Cegielniana, sprzeciwiających się realizacji inwestycji budowlanych planowanych w strefie Parku Rzecznego Wilga w Krakowie, zwracam się do pana ministra z prośbą o podjęcie stosownej interwencji.
Przedmiotem ich troski jest potrzeba ochrony przed zabudową działek nr 4/8 i 4/9 obr. 32 Podgórze, położonych w strefie planowanego Parku Rzecznego Wilgi, na terenie określonym w ˝Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa˝ przyjętego uchwałą Nr XII/87/03 Rady Miasta Krakowa z dnia 16 kwietnia 2003 r. jako zieleń parkowa.
Protestujący mieszkańcy zebrali materiały mogące świadczyć o tym, że nastąpiło rażące naruszenie prawa przy podejmowaniu w dniu 11 maja 2005 r. uchwały Nr LXXVII/764/05 przez Radę Miasta Krakowa w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru ˝Ruczaj-Zborze˝, polegające na nieprzypadkowym zakreśleniu obszaru sporządzanego planu na linii brzegowej rzeki Wilga (wschodnia strefa planu).
Ustalenie obszaru w sporządzanym planie w części północno-wschodniej po linii brzegowej rzeki jest niezgodne z ustaleniami studium, w którym w ogóle taka linia jako rozgraniczająca obszar nie występuje, zatem przyjęty projekt planu w takim obrysie jest sprzeczny z ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 27 marca 2003 r., w której art. 9 pkt 4 stanowi, iż ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. Poza tym przyjęta granica planu jest sprzeczna z zasadami spisanymi w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (m.in. art. 1 i 2), powtórzonymi w ˝Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa˝.
Pozyskane ostatnio informacje wykazują, iż wytyczenie linii brzegowej rzeki jako granicy po stronie wschodniej sporządzonego planu może być nieprzypadkowe.
W skrócie należy wyjaśnić, że prawobrzeżny skrawek terenu, do którego należą m.in. działki nr 4/8 i 4/9 obr. 32 Podgórze - według nieobowiązującego ˝Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego˝ z 1994 r., miał pełnić funkcję terenu zieleni parkowej oznaczonej na planie symbolem ZP. Według ˝Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa˝, przyjętego uchwałą nr XII/87/03 Rady Miasta Krakowa z dnia 16.04.2003 r., teren ten znajduje się w strefie Parku Rzecznego Wilgi, stanowiąc jednocześnie element systemu przyrodniczego Miasta Krakowa. Zgodnie z ˝Programem ochrony środowiska˝, przyjętym uchwałą Nr LXXV/737/05 Rady Miasta Krakowa z dnia 13.04.2005 r., ten obszar to korytarz ekologiczny (parku rzecznego) z zielenią biocenotyczną i krajobrazową, w całości zadrzewiony. Od kilkudziesięciu lat społeczność lokalna os. Cegielniana oczekuje na realizację kolejnego planu akceptującego na tym terenie zieleń parkową - do dnia dzisiejszego niezrealizowanego. Dodać należy, że inny teren przyległy do osiedla Cegielniana, również nad Wilgą, położony na południe od osiedla Cegielniana, od kilkudziesięciu lat przeznaczony do funkcji sportowych, leżący w obszarze parku rzecznego Wilga, został bezpowrotnie stracony, bo aktualnie powstaje na nim zabudowa wielorodzinna.
Jaka jest zatem intencja w ustalaniu granic planu ˝Ruczaj-Zaborze˝, przecinających wzdłuż korytarz przewietrzania miasta, albo jednoznacznego wnętrza urbanistycznego, również przeciętego wzdłuż rzeki?
Otóż jak wynika z pisma prezydenta Miasta Krakowa z dnia 27.12.2006 r., wniosek z dnia 13.03.2006 r. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji: budowa budynku wielorodzinnego wraz z parkingami podziemnymi i układem drogowym, dotyczący działek nr 4/8 i 4/9 obr. 32 Podgórze, został rozstrzygnięty wydaniem dnia 18 grudnia 2006 r. decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy, którą wnioskodawca zaskarżył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
W październiku 2006 r. zostały złożone kolejne 4 wnioski o ustalenie warunków zabudowy dla zabudowy wielorodzinnej, na działkach nr 4/8 i 4/9 przy ul. Borsuczej. Złożenie 4 wniosków przez tego samego inwestora dla czterech części ww. działek jest nieprzypadkowe, gdyż takie działanie jest próbą ominięcia wymogów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych.
Równocześnie 12 kwietnia 2007 r. wydano decyzją (znak AU-02-2-BOP.7331-3039/05) o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla budowy kanalizacji sanitarnej, opadowej sieci wodociągowej elektrycznej kablowej napowietrznej stacji trafo linii kablowej oświetleniowej, sieci gazowej dla zabudowy wielorodzinnej (na terenie uchwalonego Parku Rzecznego Wilga) na działkach nr 229/1, 226/4, 226/5, 226/6, 226/7 obr. 9, 23/44, 23/65, 24/21, 24/7, 23/29, 23/13, 23/30, 34/11, 34/9, 113/3, 119/6, 122/3, 119/6, 122/3, 120/2, 119/7, 131/6, 131/3, 118/6, 132/17, 132/7, 132/6, 276/8 obr. 31, 1/5, 1/10, 304, 305/1, 4/9, 4/8, 4/3, 407, 4, 329, 358/16, 308/4405/2 obr. 32 przy ul. Borsuczej j.ew. Podgórze w Krakowie.
Niezrozumiałe jest, dlaczego wnioskuje się o ustalenie inwestycji celu publicznego dla realizacji zamierzeń prywatnego inwestora. Ustawa o planowaniu przestrzennym powyższe dopuszcza, ale w tym przypadku nie znajduje logicznego uzasadnienia. W jakim bowiem celu zamierza się kompleksowo uzbroić dziewiczy teren, od dziesięcioleci przeznaczony na zieleń parkową? W przypadku dopuszczenia do realizacji uzbrojenia tego terenu (w skali jak we wniosku) zostanie zniszczona istniejąca zieleń, częściowo dzika, częściowo nasadzana. Wnioskowane uzbrojenie terenu nie tylko jest zagrożeniem dla zieleni, ale daje atut wnioskodawcom zmierzającym do bezpardonowego zabudowania ostatniej enklawy zieleni przylegającej do os. Cegielniana. Zauważyć należy, iż w analizie urbanistyczno-architektonicznej, prawdopodobnie zgodnie z wnioskiem inwestora stwierdzono, że teren jest w pełni uzbrojony, gdy równocześnie wnioskodawca występuje z wnioskiem o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego na jego uzbrojenie. W tej kwestii dostrzec można niespójność, żeby nie powiedzieć wprost: mataczenie faktów przed wnioskodawcę. Jest poza tym oczywiste, że dla parku wnioskowane uzbrojenie jest niepotrzebne, a mieszkańcy osiedla i zabudowy jednorodzinnej mają wystarczającą infrastrukturę w zakresie sieci infrastruktury.
Fakty i działania, następujące po uchwaleniu dnia 11 maja 2005 r. planu ustalającego obszar ˝Ruczaj-Zaborze˝ z pominięciem rejonu ul. Borsuczej, w naszej opinii potwierdzają, że celowo jego granica została ograniczona linią brzegu rzeki Wilga. Linia, która nie jest granicą w rozumieniu urbanistycznym ani także administracyjnym, jest wymysłem, który pozwala działać na prawobrzeżnym brzegu rzeki ze swobodą. Powyższe stwierdzenie potwierdza przypadek bezpardonowego zabudowywania terenu oznaczonego w studium M.K. jako park rzeczny, na południe od osiedla Cegielniana.
Dodać należy, że w skali planu ˝Ruczaj-Zaborze˝, który obejmuje obszar 92,7 ha, pow. 2 ha pominiętego terenu jest zaledwie jego 1/46 cząstką. Ponadto dla obszaru ˝Borsucza˝ podjęty już został plan, ale aktualnie odstąpiono od jego procesowania.
W załączniku do uchwały nr CXVI/1226/06 r.M.K. z dnia 13.09.2006 r. pada stwierdzenie, że ˝Studium jest dokumentem strategicznym, w którym samorząd przyjmuje określoną wizję i cele rozwoju przestrzennego miasta˝. To jakie ma owo stwierdzenie odniesienie do przyjętego przez samorząd zakresu procesowanego planu ˝Ruczaj-Zaborze˝ w kontekście omawianego problemu?
Zauważyć należy, że omijając prawo, inwestor może zabudować cenny dla społeczności lokalnej i dla miasta Krakowa teren o niepowtarzalnych walorach urbanistycznych, krajobrazowych, przyrodniczych i zdrowotnych, służący jako korytarz przewietrzania miasta i lokalnej przestrzeni osiedlowej.
Wielokrotnie były zbierane podpisy mieszkańców sprzeciwiających się zabudowie terenu przeznaczonego na park, aktualnie po raz kolejny są one gromadzone i jest ich ponad 1200.
W działaniu wnioskujących o warunki zabudowy odnaleźć można sprytne działania, które zmierzają do zabudowy gruntów rolnych, w sposób omijający prawo. Ponadto zabudowa, do której dąży wnioskodawca, ma totalne wymiary w każdym aspekcie. Idzie bowiem o zamiar budowy kilkuset mieszkań w budynkach od kilkunastu pięter poprzez 7- i 8-kondygnacyjne do 4-kondygnacyjnych, z garażami podziemnymi (w terenie niekorzystnym geologicznie, podmokłym i zalewowym), co z pewnością spowodowałoby zagładę istniejącej enklawy zieleni.
Zważywszy na powyższe, proszę o zajęcie się tym problemem tyczącym wielu mieszkańców Krakowa.
Z wyrazami szacunku
Poseł Stanisław Papież
Kraków, dnia 7 maja 2007 r.