Szanowna Pani Minister! Trudno w to uwierzyć, ale kilkadziesiąt lat po zakończeniu II wojny
Szanowna Pani Minister! Trudno w to uwierzyć, ale kilkadziesiąt lat po zakończeniu II wojny światowej w demokratycznej Polsce nadal nie jest uregulowany los wielu osób cywilnych, które wskutek działań wojennych doznały całkowitego i trwałego uszczerbku na zdrowiu.
Co prawda ustawa o świadczeniach dla cywilnych ofiar wojny została przyjęta 20 lipca 2001 r., lecz nigdy nie weszła ona w życie. Tłumaczono to m.in. trudnymi do oszacowania kosztami jej wprowadzenia i niejasną definicją osoby cywilnej poszkodowanej w trakcie wojny.
Biorąc pod uwagę rozmiar cierpienia i wielkość krzywd, których doznały cywilne ofiary wojny, trudno nie pochylić się nad ich ciężkim losem, zwłaszcza jeśli część z nich nie posiada obecnie środków finansowych, zapewniających skuteczne leczenie oraz godne warunki życia.
Obecnie świadczenia dla cywilnych ofiar działań wojennych są przyznawane na podstawie ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o świadczeniach dla cywilnych niewidomych ofiar wojny (Dz. U. Nr 249, poz.1824), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2007 r. Osobami uprawnionymi w rozumieniu tej ustawy są obywatele polscy, posiadający stałe miejsce zamieszkania w Rzeczypospolitej Polskiej, którzy nie wchodząc w skład formacji wojskowych, zmilitaryzowanych służb państwowych lub ruchu oporu, doznali naruszenia sprawności organizmu powodującego całkowitą i trwałą niezdolność do pracy i samodzielnej egzystencji poprzez utratę wzroku w wyniku działań wojennych w latach 1939-1945 lub też eksplozji niewybuchów pozostałych z okresu wojny 1939-1945 na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W związku z podejmowanymi interwencjami dotyczącymi trudnej sytuacji materialnej osób cywilnych, które w wyniku działań wojennych doznały trwałego i całkowitego uszczerbku na zdrowiu, a nie są objęte przepisami powyższej ustawy, zwracam się do Pani z następującymi pytaniami:
1. Dlaczego ustawa z dnia 16 listopada 2006 r. czyni osobami uprawnionymi do tego rodzaju świadczeń tylko osoby, które doznały trwałego i całkowitego uszczerbku na zdrowiu wyłącznie poprzez utratę wzroku? Czy nie jest to sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości obywateli wobec prawa?
2. W jaki sposób udzielana jest pomoc finansowa dla pozostałych osób cywilnych, które zostały trwale poszkodowane w wyniku działań wojennych?
Z poważaniem
Poseł Danuta Jazłowiecka
Warszawa, dnia 24 maja 2007 r.