Polscy przedsiębiorcy zajmujący się recyklingiem złomu zużytych akumulatorów kwasowo-ołowiowych obawiają się, że może nastąpić
Polscy przedsiębiorcy zajmujący się recyklingiem złomu zużytych akumulatorów kwasowo-ołowiowych obawiają się, że może nastąpić wywóz z Polski deficytowego towaru do produkcji stopów ołowiu. Krajowe instalacje są w stanie przerobić znacznie więcej zużytych akumulatorów kwasowo-ołowiowych niż ich ilość znajdująca się aktualnie na rynku.
Obecnie w skali całego kraju zbiera się ok. 70 000-80 000 ton zużytych akumulatorów kwasowo-ołowiowych, podczas gdy możliwości polskich recyklerów wynoszą ok. 190 000 ton rocznie.
Spółki te funkcjonują więc na ok. 50% swoich możliwości. Posiadają długoterminowe pozwolenie zintegrowane na działalność w zakresie recyklingu złomu zużytych akumulatorów kwasowo-ołowiowych. Powinny być również traktowane tak samo jak inni recyklerzy w zakresie opłaty produkcyjnej. W ogólnym procesie recyklingu tych odpadów istotne są aspekty społeczne.
Ocenia się, że w procesach zbiórki i recyklingu złomu akumulatorowego oraz na rzecz tego recyklingu w Polsce pracuje ok. 2000 osób. Obniżenie produkcji u recyklerów krajowych spowoduje utratę miejsc pracy dla wielu osób, a najbardziej w woj. śląskim, które w wyniku restrukturyzacji gospodarki i tak ma jedną z najwyższych w kraju stóp bezrobocia.
Według obowiązujących przepisów prawnych:
1. Dyrektywa 2006/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2006 r. w sprawie odpadów.
2. Rozporządzenie nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów.
3. Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach.
4. Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska.
5. Ustawa z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej.
6. Ustawa z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym obrocie odpadami.
7. Krajowy plan gospodarki odpadami 2010.
Wydawanie zezwoleń na wywóz odpadów w sposób szczegółowy zostało uregulowane w nowej ustawie z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym obrocie odpadami. Również sprzeciwy wobec wysyłek wnoszone mogą być w konkretnych indywidualnych sprawach, na podstawie przesłanek wskazanych m.in. w Rozporządzeniu nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów.
Jednak stosowanie powyższych przesłanek w celu niewydawania zezwoleń na wywóz lub wyrażania na ich podstawie sprzeciwu uzależnione jest od Głównego Inspektora Ochrony Środowiska i na tym tle mogą pojawić się problemy dotykające bezpośrednio recyklerów.
Przede wszystkim, zgodnie z treścią ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym obrocie odpadami, właściwy organ, na co należy zwrócić szczególną uwagę - ˝może˝ uzależniać wydanie zezwolenia lub wnosić uzasadniony sprzeciw wobec planowanego przemieszczenia odpadu do odzysku, co faktycznie oznacza, iż organ ten, nawet pomimo zajścia okoliczności wskazanych w art. 12 rozporządzenia 1013/2006 mogących skutkować wniesieniem przez niego uzasadnionego sprzeciwu, nie jest zobowiązany do wniesienia takiego sprzeciwu.
Brak zgłaszania uzasadnionego sprzeciwu wobec przemieszczenia zużytych akumulatorów w sytuacji, gdy zgodnie z brzmieniem art. 12 stosowanego w sposób bezpośredni Rozporządzenia 1013/2006 jest ono uzasadnione i powoduje, że w krótkim czasie ilość dostępnych na rynku odpadów w postaci akumulatorów ołowiowych drastycznie spadnie, a ilość pozostała nie wystarczy na niezbędne potrzeby polskich przedsiębiorców recyklingowych.
W związku z powyższym uprzejmie proszę Pana Ministra o udzielenie odpowiedzi na poniższe pytania:
1. Czy Ministerstwo zamierza podejmować działania mające na celu przeprowadzenie przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska badań, czy planowane przemieszczenie zużytych akumulatorów ołowiowych do odzysku jest zgodne z przepisami rozporządzenia 1013/2006 art. 12, a w razie zajścia przesłanek opisanych w tym przepisie, do zgłoszenia na jego podstawie uzasadnionego sprzeciwu wobec transgranicznego przemieszczenia odpadu? Obowiązek takiego działania mógłby zostać wprowadzony do Krajowego Planu Gospodarki Odpadami.
2. Czy Ministerstwo rozważa wprowadzenie do Krajowego Planu Gospodarki Odpadami oraz innych aktów prawnych takiego rozwiązania, które mogłoby zapobiec nieuzasadnionemu wywozowi tego złomu z Polski?
3. Czy Ministerstwo wesprze działania podejmowane przez recyklerów mające na celu utworzenie pewnych mechanizmów lub instytucji prawnych pozwalających polskim recyklerom i izbom branżowym (Izba Gospodarcza Metali Nieżelaznych) na wyrażanie własnej opinii co do każdej planowanej wysyłki odpadów z Polski, a także zmierzających do ukrócenia przypadków niezgodnego z przepisami unijnymi wywozu z Polski akumulatorów kwasowo-ołowiowych?
4. Czy ministerstwo wesprze działania podejmowane przez recyklerów mające na celu zapewnienie jak najwyższych standardów ochrony środowiska oraz życia i zdrowia ludzkiego poprzez utworzenie pewnych standardów w procesie recyklingu zużytych akumulatorów kwasowo-ołowiowych zapewniających, że odpady te będą poddawane odzyskowi wyłącznie w instalacjach spełniających przynajmniej tak wysokie standardy techniczne i technologiczne jak stosowane w polskich instalacjach?
5. Czy Ministerstwo zamierza podjąć działania wspierające polski sektor recyklingu akumulatorów kwasowo-ołowiowych, do czego zobowiązuje m.in. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2006/66/WE w szczególności poprzez nałożenie na akumulatory kwasowo-ołowiowe opłaty produktowej w zamian za opłatę depozytową lub stworzenie innego systemu finansowania lub wspierania procesów zbierania, przetwarzania oraz recyklingu zużytych akumulatorów?
6. Czy ministerstwo zamierza uzależniać wydawanie decyzji na wywóz zużytych akumulatorów poza teren kraju od stopnia wykorzystania mocy przerobowych krajowych instalacji odzysku?
Z wyrazami szacunku
Poseł Zbyszek Zaborowski
Katowice, dnia 8 sierpnia 2007 r.