Zgodnie z rozporządzeniem ministra administracji, gospodarki terenowej i ochrony środowiska z dnia 7 maja
Zgodnie z rozporządzeniem ministra administracji, gospodarki terenowej i ochrony środowiska z dnia 7 maja 1983 r. w sprawie organizacji izb wytrzeźwień (DzU nr 25/83) do ich zadań należy m.in. informowanie osób opuszczających izby o szkodliwości nadużywania alkoholu, nakłanianie osób uzależnionych od alkoholu do poddania się leczeniu odwykowemu, rozmowy profilaktyczno-wychowawcze, prelekcje z wykorzystaniem środków audiowizualnych oraz współdziałanie izb z komisjami ds. profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych, poradniami odwykowymi, poradniami zdrowia psychicznego, instytucjami i organizacjami społecznymi, których działalność ma na celu przeciwdziałanie demoralizacji i przestępczości nieletnich. Zadania te pokrywają się więc po części z tymi, które nakłada na gminy ustawodawca ustawą z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (DzU nr 35, poz. 230 z późn. zm.).
Można przyjąć, że działalność izb wytrzeźwień, tam gdzie one istnieją, w oczywisty sposób wpisuje się w obligatoryjne już teraz gminne programy profilaktyki przeciwalkoholowej. Tymczasem brak wyraźnego zapisu w cytowanej wyżej ustawie umożliwiającego przekazywanie części środków pozyskiwanych przez gminy z wprowadzonych w 1997 r. opłat za zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych na statutową działalność izb wytrzeźwień w omawianym zakresie.
W związku z powyższym pytam pana ministra, czy izby wytrzeźwień zalicza się do instytucji, o których mowa w przepisie art. 4 ust. 1 pkt 5 przywołanej wyżej ustawy, co umożliwiłoby częściowe ich finansowanie z dodatkowego źródła, jakim są wspomniane opłaty.
Dodam, że zdecydowana większość izb wytrzeźwień jest ze znanych powszechnie powodów deficytowa, a dotacje gmin ze środków własnych sięgają do 70% kosztów ich prowadzenia.
Poseł Jerzy Feliks Budnik
Wejherowo, dnia 15 stycznia 1998 r.